O instituto monfortino da Pinguela convídarame a dar unha charla hoxe. Afronto unha gavela postadolescente á que debo entreter durante unha hora. Como adoito, improviso un sinxelo obradoiro de conto para que os rapaces non se aburran, comprendan a facilidade de crear unha narración básica e que todo, mesmo eles e as súas circunstancias, serven para facer un conto. As aulas que visito están sempre repartidas entre un grupiño de rapazas lectoras e liña de fogo, unha masa indiferente que se estende pola parte central e unha panda de mozos con sobredose de testoterona contra o fondo. Empezo preguntando ao conxunto da clase polo fútbol para quentar un chisco o ambiente e lograr que se solten a falar. A seguir, escollo o mozo que máis fala de entre o grupo do fondo para que sexa protagonista do conto, anulándoo para as chanzas cós seus dese xeito. En Monforte atendín a esas normas que me foi aprendendo a experiencia e, inopinadamente, foron dous rapaces (homes) os que máis falaron.