mardi 12 septembre 2006

LUCÍA E O PLAXIO

Coñecín a Lucía uns meses antes de publicar o seu éxito. Foi en Lugo, era moza dun amigo meu. Faloume tan ben sobre min que me puxen roibo. Os seus pais e o meu son do mesmo porto. Logo cadroume estar con ela cando lle deron o premio; bailaba desbocadamente bébeda mentres a súa parella tiraba polas bridas. Nunha terceira volta visiteina nunha caseta. Unha muller complexa, contraditoria; inestable, xenerosa, caprichosa, amable, oceanicamente culta, soberbiamente intelixente. Por iso me sorprende. E non.
Posté par Jaureguizar à 00:06 - Commentaires [7] - Permalien [#]