Os escritores de contos sempre me pareceron, por dicilo ao xeito dunha tía miña, "librepensadores"; xente de pouco orde, bohemia e trasnoitadora que carece de folgos para escribir. Aínda así, non podo negar as miñas debilidades. Léolle a Camilo esa teoría de que a novela é un modelo esgotado. El xustifícase comparándose con Ikea: ofrece os argumentos de novela para os lectores as monten. Suxestiva é a súa reflexión sobre a metáfora como figura esgotada e propia doutros tempos.