vendredi 29 février 2008

FRONTE A BACH

Eu sonlles de Bach. O outro sempre me pareceu música para homes que usan cremas para adiar o envellecemento ilusamente. E o terceiro, propio de ceas de confraternidade que culminan as conmemoracións de batallas. Eu, de Bach; por iso, miro para el perplexo. É como cando o de Xesuscristo. Tantos anos de mitificar a un palestino con corpo para pasear a Galliano e para protagonizar a cuarta tempada de Lost, que logo, mirando aquel Alfredo Landa do século I comesto polo vello fiquei decepcionado.
Posté par Jaureguizar à 15:54 - Commentaires [12] - Permalien [#]