As entidades financieiras galegas nos piden os nosos aforros porque son galegas, os medios de comunicación galegos nos piden que lles servamos de audiencia porque son galegos, as librarías do país nos piden que merquemos nelas porque son galegas. Eu teño os meus cartos entidades financeiras galegas, eu consumo información de medios galegos, eu merco nas librarías galegas e non por internet como podería. Logo miro que as entidades financieiras e algúns medios de comunicación convidan (e pagan) para dar conferencias a escritores españois de terceira rexional, logo miro que moitos medios de comunicación enchen páxinas con entrevistas e críticas eloxiosas a calquera primerizo editado a catrocentos quilómetros do país e tratan o libro galego coma recursos (eses anuncios de oenegués que enchen baleiros ou silencios), logo miro que moitas librarías non teñen un só libro galego no escaparate. Pregúntome se entidades, medios e libraría son galegos, e o que non é galego é o libro galego.