OS LIBROS GALEGOS NON SON GALEGOS?
As entidades financieiras galegas nos piden os nosos aforros porque son galegas, os medios de comunicación galegos nos piden que lles servamos de audiencia porque son galegos, as librarías do país nos piden que merquemos nelas porque son galegas. Eu teño os meus cartos entidades financeiras galegas, eu consumo información de medios galegos, eu merco nas librarías galegas e non por internet como podería. Logo miro que as entidades financieiras e algúns medios de comunicación convidan (e pagan) para dar conferencias a escritores españois de terceira rexional, logo miro que moitos medios de comunicación enchen páxinas con entrevistas e críticas eloxiosas a calquera primerizo editado a catrocentos quilómetros do país e tratan o libro galego coma recursos (eses anuncios de oenegués que enchen baleiros ou silencios), logo miro que moitas librarías non teñen un só libro galego no escaparate. Pregúntome se entidades, medios e libraría son galegos, e o que non é galego é o libro galego.
Commentaires sur OS LIBROS GALEGOS NON SON GALEGOS?
Non sei onde o lin (quizá nun blogue, quizá aquí mesmo) pero é certo. A esquizofrenia colectiva dos GALEGOs lévanos consciente e inconscientemente a titular cada libro, cada ensaio, cada estudo, cada investigación, cada informe, cada lei, cada rótulo, cada nome co adxectivo GALEGO.
Ou iso ou non quedamos a gusto.
Nin os libros nin os autores. ¡Ah!
Calidonia, cando teñamos construído un mercado galego que funcione, poderemos deixar de insistir no adxectivo.
A que se refiere, Lucas?
Non pretendía levar a contraria coa miña intervención. Só por de manifesto a contradición de seguir a usar galego como o usaban por exemplo hai 30 anos.
A identificación [galego=está en galego] está en crise, e xa non funciona, non pode funcionar, cando hoxe en día e con tranquilidade unha fracción considerábel da poboación (a metade?) coida que galego é non (só) aquilo que está en galego senón todo canto é de Galiza, aínda que estea en castelán ou en inglés.
De aí que o uso de "galego" desde esta banda sexa facilmente considerado desde a outra banda como unha etiqueta excluínte ou ameazante. Está claro que teñen un problema pero tamén o é que hai un problema en seguir afirmando a galeguidade no sentido tradicional.
E non é que eu guste da situación, desde logo.
Só quería darlle a razón no que vostede di e o "Ah" final era un laio.
Non sei tampouco que fan as entidades financieiras traendo exposicións de artistas de fora, mesmo de culturas de fora, en habendo artistas locais que teñen que expoñer en salas das asociacións de veciños. Veña, todos eles a encher as salas das Fundacións. Nin para qué as orquestras e filarmonías tocan música deses alemáns, rusos e italianos, que os garden na casa. Ni por qué os concellos teiman en traer grupos musicais e cantantes de fora, habendo tantos locais que seguro que enchen estadios. Mellor todo feito na casa, de nós e para nós, que non se diga, non é? O de terceira rexional, mellor o sinalas tí, que os de aquí sonche todos da champions li
Calidonia, o seu punto de vista é interesante. Certo que temos unha parte da poboación que pensa que un libro escrito por un galego en español (discrepo que iso aconteza a respecto do inglés) é un libro galego. Eu nunca farei literatura vasca por moito que ambiente unha novela na miña cidade natal, Bilbao. Penso que non podemos ceder niso porque a espiña dorsal da cultura galega é a lingua, non podemos reducir a cultura galega a un exotismo como andan facendo, por exemplo en Asturias; a cultura galega non son os pazos de Ulloa para andar paseando por eles por moito que a min me guste a Bazán. Se aceptamos esa deturpación, acabaremos sendo unha especie de andaluces, facendo cultura española con riscos peculiares. A cultura galega debe transmitirse en galego.
pois grazas, Lucas.
Pois vale, Pedro, metamos os nosos cartos en ING, consumanos medios de comunicación gratuítos por internet e compremos os libros nas estupendas librarías que hai na rede. Poderíamos seguir co resto do sistema económico e estou certo de que había de afectarlle a vostede. A parte do obvio valor formativo e lúdico, a cultura ten un valor económico que os galegos, sempre tan solidarios entre nós, estamos deixando escapar. Eu penso que hai unha chea de grupos de folk ou de rock que encherían estadios se todos os sectores económicos e culturais se ocupasen de apoiarse entre si creando redes. Logo está o noso imprescindible diálogo co exterior, que pode ir alén de Estrella Morente, os actores dos Serrano ou Lorenzo Silva, mesmo de que veña Saramago ou Nélida Piñón e teimen en falarnos no seu español discapacitado. Mire, hai uns anos pregunteille a unha responsable da programación cultural dunha institución privada moi importante do sur por que nunca se vía nos seus carteis a Suso de Toro, Rivas ou Ferrín. Contestoume que "porque luego queréis que os llevemos a todos". Foi o día no que decidín non dar unha peseta máis a esa institución, como no seu día decidín deixar de mercar libros nos establecimentos que nos tivesen libro galego nun lugar destacado. Con todo isto, quero dicir que, se non nos apoiamos entre nós, nunca deixaremos de ser un escenario para outras culturas.
Pois vale, Pedro, metamos os nosos cartos en ING, consumanos medios de comunicación gratuítos por internet e compremos os libros nas estupendas librarías que hai na rede. Poderíamos seguir co resto do sistema económico e estou certo de que había de afectarlle a vostede. A parte do obvio valor formativo e lúdico, a cultura ten un valor económico que os galegos, sempre tan solidarios entre nós, estamos deixando escapar. Eu penso que hai unha chea de grupos de folk ou de rock que encherían estadios se todos os sectores económicos e culturais se ocupasen de apoiarse entre si creando redes. Logo está o noso imprescindible diálogo co exterior, que pode ir alén de Estrella Morente, os actores dos Serrano ou Lorenzo Silva, mesmo de que veña Saramago ou Nélida Piñón e teimen en falarnos no seu español discapacitado. Mire, hai uns anos pregunteille a unha responsable da programación cultural dunha institución privada moi importante do sur por que nunca se vía nos seus carteis a Suso de Toro, Rivas ou Ferrín. Contestoume que "porque luego queréis que os llevemos a todos". Foi o día no que decidín non dar unha peseta máis a esa institución, como no seu día decidín deixar de mercar libros nos establecimentos que nos tivesen libro galego nun lugar destacado. Con todo isto, quero dicir que, se non nos apoiamos entre nós, nunca deixaremos de ser un escenario para outras culturas.
Me pregunto:
Un libro escrito en castellano, creado, ambientado, editado y distribuido en Galicia sin subvenciones de ningún tipo. ¿Es un libro gallego?
Un inglés vén e facer un libro sobre o tótem nacional: o porco. Foi concebido e creado en Galicia. Puido ser editado aquí e seica foi distribuído parcialmente no país. Non ten subvecións. Diría vostede que é un libro galego? Eu non. A lingua define a literatura. Se non, existirían a literatura colombiana ou a literatura vallisoletana, cando o que existe unha literatura inmensa, rica e interesante, nun momento baixo, como é a literatura española.
Choras máis ca Cela (¿era galego?). Oes, agasallasme co teu libro, e que roncalle un collón chegare a fin de mes con esta crise. Non me da o presuposto para pasar polac libraría, en serio. Mándalle un feixed ás bibliotecas municipais, a ver se para o mes que vén o dou lido. Disculpa tanta pobreza.
Mándame o enderezo e vaiche de volta. A cambio, quero unha crítica longa e fundamentada.
Dirá vostede a cultura porque lle toca o peto, pero os outros sectores económicos tamén terían o seu. Vostede merca só roupa galega? come só produtos galegos? Non debe ir moito ao cine si lle aplica ao cines a mesma discriminación ca as librarías. En canto ao apoio entre nós, algunha editorial sinalada, das mais fortes de Galicia, podería empezar por imprimir os seus libros en imprentas galegas en lugar de mandalos a Madrid, antes de vir chorando aos medios galegos pola pouca visibilidade dos libros galegos. Por buscar un exemplo do apoio entre nós, da solidariedade cultural e todo eso
Eu non comparto plenamente a identificación entre lingua e literatura nacional. Que acontece coas nacións con varias linguas, mesmo coas nacións plurilingües sen lingua de seu?
Se algo demostra a globalización é que esa identificación está en crise. Poderíamos falar do cinema? Cal é o cinema galego? O que se roda aquí en csatelán? O que se roda fóra en galego? O que ten produtor galego afincado en Barcelona?
Para min cine galego é Mar Adentro, como literatura galega é practicamente calquera libro de Torrente Ballester. Galego aquí non é unha categoría exclusiva e excluínte, como se pretende desde a clasificación tradicional da literatura. Non hai moitos anos un rapaz galego publicou en Difusora un libro bilingüe galego-castelán. Que cousas!
Cando os galegos que empregamos o galego teimamos en pór o adxectivo galego a calquera obra nosa estamos reforzando algo que xa é evidente. Que escribimos en galego, e calquera galego que non use o galego non precisa esa etiqueta para sabelo. É perfectamente consciente de que el usa o castelán e que desta banda usamos o galego.
De algunha forma reforzar a galeguidade implica neste escenario colocar a cada quen no seu lugar, con ou sen intención, e iso marca máis a diferenza e, quizá sen pretendelo, provoca na outra banda unha posición defensiva ou mesmo belixerante.
Coido que todo isto se está visualizando aquí, neste fío, e na sociedade aí fóra, máis do que nunca antes. Non nego que haxa amplas capas da nosa sociedade que non participa deste esquema dual de ver as cousas a respecto da lingua, pero son pesimista/realista e coido que estes indefinidos/indiferentes son cada vez menos.
"La lengua define la literatura".
Galicia es una nación de emigrantes y esa riqueza cultural, como las mareas, se revierte en ella. Nuestro himno se interpretó por primera vez en La Habana.
Yo disfruto mucho leyendo a Celso Emilio Ferreiro, y también a César Antonio Molina.
Admiro a Torrente Ballester, no soporto a Cela y tengo a Castelao en mi corazón. Todos ellos son gallegos.
El alemán de Camelle murió con el Prestige. Lo llevamos a Madrid, en pancartas que decían "Man estás aquí". Ahora, por lo visto, el legado de Man no es gallego sino alemán. Y quizá por eso permitimos que se destruya como está ocurriendo hoy.
Pedro: o primeiro que usa a palabra "só" é vostede. O último libro do señor Jaureguizar chámase O Globo de Shakespeare, así que algo máis que literatura galega debe ler. As súas palabras acusan en falso.
A Manolo e a todos, para resumir: digo eu, parafraseando a Franco (Camilo) ¿e se falamos de libros en galego e non de libro galego? ¿E se falamos de literaturas en relación coas línguas e non co perverso (o adxectivo é meu) concepto de nación?
Servidor identifícase coa defensa da língua e a cultura galega do mesmo xeito que un señor de Adena se bota a defender as baleas, puro ecoloxismo. Servidor protestaría se os subsidios de desemprego fosen para quen ten traballo e as subvencións para quen ten mercado. A literatura EN galego ten en Galicia un 15% de lectores; somos 144.000, seica. Vaian a un kiosko e miren qué publicacións atopan en galego. Prendan a radio, a tele, ¿qué? Sospeito que aínda que eu quixese (que non quero) educar ós meus fillos (que non teño) exclusivamente en galego acabaría fracasando a non ser que fosen tan parvos como ese hipotético pai.¿Non estánd e acordo en que a cultura galega corre certo perigo? Pois ese é o resumen, joder.
Hala, a seguir distraídos mordendo ós que defenden a cultura EN galego. Advertencia: os inimigos, de habelos, case sempre son outros, home, e comúns a vostedes e a nós.
Espero non ter sido ofensivo, porque me doe a lingua de mordela. Se foi así, desculpen.
Lucas:
Si en vez de literatura gallega hablamos de literatura en gallego ya nos entendemos mejor. Y es cierto que corre cierto peligro.
Estoy a favor de que el libro escrito en gallego ocupe el espacio vital que le corresponde en Galicia. Lo que no me parece acertado es que se busque ese espacio enfrentándolo al libro escrito en castellano, cuando lo que garantiza un presente y futuro sólidos es ganar el corazón de los lectores con obras de calidad, que las hay y deberían ser más.
Tengo buenos amigos que han educado a sus hijos en gallego sin gran dificultad, aunque reconozco que en Vigo resulta más complicado que en Coruña o Lugo. A mí, para bien o para mal, me forjaron en el internacionalismo y soy el resultado de ello.
Debería escribirse (sea en el idioma que sea) poniendo el alma en ello, aunque para hacerlo haya que ganarse la vida en cualquier otro oficio. Lo digo por mí que pasaba por este blog, leí el comentario y se me ocurrió opinar... y no te muerdas la lengua, compañero, que estamos en Navidad.
Bo Nadal!
Coincidiremos, Manolo, en que para educar un fillo en galego hay que currárselo, ou vaia, currárselo un pouco máis.
O enfrontamento co libro en castelán é un feito constatable en canto un mete un pé nunha librería, ou cando un compara as recomendacións que nos medios se fan de libros en castelán e de libros noutras linguas; mire as listas esas para o Nadal e dígame cantos libros en galego atopa. De tódolos xeitos, creo que Jaureguizar non usou en ningún momento a palabra "castelán" no seu post: outra cousa é que para facerlle sitio ós nosos libros haberá que buscalo por aí porque literaturas noutras línguas tampouco é algo moi habitual nas librerías españolas; o proteccionismo lingüístico (dobraxe, por exemplo, invento fascista casualmente) do castelán tamén existe, cara a dentro e cara a fóra das súas fronteiras e sen que pareza haber de momento motivos para a alarma ecolóxica.
No da necesidade de obras de calidade, non teño dubida de que é así. Pero se se escriben e logo quedan arrombadas nos almacéns por falta de espacio nas librerías (e por exceso editorial, claro que si), mal poderán promocionarse.
E claro que mordo a lingua porque non fai falta ser maleducado e pásoo bastante mellor falando contigo tranquilamente. O que pasa é que me jode ver que moitas veces seguen a mirarme como un becho raro por empregar o galego: e non é broma.
Espero que a Jaureguizar non lle amole que lle esteamos ocupando o salón da casa... :-S
Espléndido 2009 para todos.
Seguimos entrando ao capote e pensando que o toureiro e máis nós estamos en igualdade de condicións.
É moi interesante o diálogo de Manolo e Lucas, pero, Manolo, meu, hai cousas xa superadas, coido eu. Cada quen que se chame e faga a literatura que lle cúmpra, pero que non amole. Eu, persoalmente, estou canso de ver e escoitar a persoas que defenden "esta enorme riqueza" das linguas e da pluralidade pero despois ("non é o mesmo predicar que dar trigo") no falan, compran, lingua ou literatura galega. Efectivamente, como en calquera outro produto, o que interesa por riba de todo é a calidade; mais nos "outros" produtos pódese, en ocasións, obxectivizar a calidade (as persoas compran marcas) e noutras non -compro algo porque está de moda ou é barato.
Coa cultura galega, pasa como calquera produto, pode dar un bombazo, pode saír un "Milladoiro", of course, música galega e universal, mais cando Suso de Toro ou Rivas, ou o noso anfitrión sacan un libro cunha certa sona, aí hai un problema. Debe pasar por Madrid, ou senón quedar nesta pequena aldea gala. Mesmo moitos dos aboríxenes, esperan pola tradución, porque se ten calidade, opinan que a ten en español e non en galego, "porque empregan unha lingua artificial", "porque teño que estar todo o día co dicionaro", "porque....". Eis o problema, as escusas, defender o galego dende unha concepción española.
Finalmente -e perdón pola extensión-, un outro exemplo. Non é que sexa difícil educar, aprender en galego. É pouco menos que imposible. E imos con máis escusas. AS editoriais con divisións educativas, deliberadamente ou non, non o sei,retrasan o material en galego. A desgusto, poñen material en galego, e se o fan, fano tan só por unha imposición do mercado, pero tamén teñen escusas: é máis caro, incrementan os custes...
Polo tanto, nunha sociedade capitalista, o mercado manda, pero o mercado "ten unha man ben visible", e son eses ideólogos quen nos teñen que convencer, que tan literatura é Cela coma Ferrín, ou que merecen máis as subvencións de Política Lingüística "El Progreso", porque teñen en galego a sección de prezos dos porcos e dos coellos, que "A Nosa Terra", que é ben sabido que é un "periódico partidista e sectario".
Polo tanto, sexamos touros e embistamos se así o estimamos, mais non pensemos que estamos en igualdade de condicións e proucremos ver que esconde o capote... Saúdos.
Rétroliens
URL pour faire un rétrolien vers ce message :
http://www.canalblog.com/cf/fe/tb/?bid=78314&pid=11828707
Liens vers des weblogs qui référencent ce message :