Empezo a temer que Feijoo dispón dun único discurso cultural. Cada intervención oficial súa nun acto intelectual é una reiteración sobre o igualitarismo das linguas que se falan decotío no noso país. Eu discrepo da súa visión, mais o problema non é exactamente ese, senón que non escoito outro argumento do seu ideario cultural. Mesmo discrepo de que o ámbito no que interveu hoxe, con escritores españois e portugueses, fose o máis axeitado. Quero pensar que el abeira unha visión máis ampla do que debe ser a cultura nacional, pero teima en deixala tras a permanente xustificación da súa política lingüística, unha insistencia que denota febleza.