AS CINZAS DE LABORDETA EN NAVIA DE SUARNA
Félix Romeo convidáranos á casa a Pote Huerta, Aníbal Malvar, un técnico de cinema integramente fato e máis a min. A casa de Félix (espectacular) era o piso franco dos zaragozanos en Madrid, polo que se enchía de aragoneses cada domingo de gardar. Ao cabo de media hora apareceu Ignacio Martínez de Písón, ao que lle preguntaron por un libro que agora non lembro e viña de publicar. Volveron chamar á porta máis tarde e entrou Labordeta. Era un mangallón que se abalaba lixeiramente para andar. Preocupouse por saber de cada un de nós. "De Lugo? Buf! Non sabes o que me aconteceu en Lugo. Coñeces Navia de Suarna? Si, claro. Foi que morreu o meu sogro, que era de alí e a muller e máis eu fomos nun 2CV ata Navia de Suarna. Era invernía e chovía os sete choveres. Metía medo ir baixando por aquela estrada estreitiña ata o fondo do val. Ao cabo, demos chegado a Navia e soterrado ao meu sogro, pero non estaba moi certo".
