Al Capone convidoume a cear por San Valentín. Achegueime á súa mansión de Miami Beach con máis temor ca ilusión. Visitar a casa dun rico pode semellar tan emocionante coma ser reporteiro de 'Quien vive aquí?', pero mete medo entrar nun cubil mafioso. Capone non celebraba o Día dos Namorados, senón a Matanza de San Valentín do 14 de febreiro de 1929 no que se liberou do seu rival Bugs Moran. Moran non morreu no garaxe no que asasinaron a súa banda por estar cortando o pelo. O resentimento dun capo só cesa co pasamento. O curioso de xantar con Al é que mantén o costume de sentar coas costas contra a parede, mesmo na casa, por medo a que o furen. Capone está para as encollas, pero aínda mantén as lindes do seu corpo de loitador grazas a que rexeita a pasta. Sempre preferiu a comida chinesa. Atribuímos tantos tópicos aos personaxes populares, que nos sorprende que actúen de xeito diferente ao modelo no que os encaixamos. Comenteille que Rufi Etxeberria entrou no cárcere de Aranxuez soberbio coma un coronel e, o primeiro que fixo ao ser excarcerado, foi abrazar os que agardaban por el. Ninguén esperaría que Capone acabase deixando a pasta polo arroz e ninguén confiaría en que Etxeberria liderase a mudanza das pistolas polos votos. Poida que lle falte sinceridade, pero sempre é preferible celebrar o San Valentín por amor ca facelo por unha masacre.