O amor presenta ás veces morfoloxías retortas, deformes; mesmo chega a ser cruel nas súas presentacións máis exarcerbadas. Richard Burton,explicoumo onte. El vive agora no Paraíso dos ateos, que é luminoso e foi amoblado polo Ikea. Chameino para informalo da última carta que lle escribira Elizabeth Taylor, en 1984. Supoño que continará na mesa de noite da actriz, onda a reservou para non enviala nunca xamais: el morrera no intertempo días antes. Atrevinme a suxerirlle que, se dabamos unha oportunidade ás dificultades, habería algún xeito de recuperala e facerlla chegar, cando menos o seu contido. A Richard non lle fixo graza ningunha. Sospeitei porque sería unha volta de parafuso máis naquel garrote vil no que se amaran. O intérprete negoumo, advertiume de que lle amolara infindamente que a súa dobremente muller publicase o seu intercambio de misivas en 'Amor furioso'. Había parágrafos tan lacerantes como apaixoados nos que Burton lle asestaba que "tes que saber o que te quero, tes que saber o mal que che trato, pero o fundamental, o máis vicioso, porco, sanguinario e inalterable é que nos malentendemos o un ao outro". O actor aínda lembraba ese fragmento, polo que me pediu que se respectase aquela última carta, redactada por Elizabeth cando levaban unha década afastados. "Hai sentimentos que se proxectan dende a escuridade dun caixón", dixo Burton.