A RAG vén de pechar as súas portas coa elección de catro novos membros ao longo do último ano. Agradezo nomeadamente a entrada de Henrique Monteagudo tanto por unha cuestión de solidez intelectual como pola súa idade anovadora; non discuto tampouco a primeira característica a Xosé Luís Regueira ou a Pegerto Saavedra porque non as coñezo tanto. Dubido de que Fernández Ferreiro teña unha produción narrativa da altura abonda como para asentalo nunha cadeira nas Tabernas alén do distintivo simbólico e irrefutable de ser un braispinto; cando menos non soborda por riba da escrita por Marilar Aleixandre. A Academia queda soamente con tres mulleres e sen autores de LIX nin periodistas; evidentemente, non abonda para ser un espello da sociedade intelectual do país. Hai autoras de literatura para rapaces que tamén son xornalistas, sería unha boa escolma para as vindeiras vacantes; aínda que prefiro que entrasen tres mulleres, unha por cada categoría. Independentemente da cuestión de sexo, forte e loxicamente proposta n' O Xogo das Cadeiras, reitero que deberían entrar os nosos clásicos Agustín Fernández Paz e Xabier Docampo, e mesmo penso en que era tempo de que haxa un periodista na institución. Ao falar de periodistas, non me refiro a iso que hai quen chama erradamente Xornalismo Cultural, cando deberían denominalo Opinión, senón a algún dos profesionais que exercen a tempo completo e son considerados como merecedores dun lugar na RAG polo oficio e non pola achega literaria.