four young men

 

O asunto empezou como calquera asunto da memoria. Na mañá do xoves pasado botaba crema para afeitarme. Un punto branco quedoume pegado no lóbulo esquerdo. Lembrei uns amigos no Santiago dos 80. Eran máis de vinte, pero formaban un grupo cohesionado pola súa preferencia sexual. Ao redor deles enredaban ermas mulleres demasiado novas para a maternidade e sabidas de máis para interesarse polos rapaciños. Ás veces saía de copas canda eles porque manexaban discos británicos e comprendían o cine de David Lynch. A maiores, interesábanme as súas relacións: terribles e tenras. Eran tan capaces de traizoarse por unha madrugada feliz como de ofrecerse a casa cando o pai dalgún decidía que unha década abondaba para estudar filoloxía. Daquela souben por Truman Capote que Marlon Brando lía libros de ioga, densos volumes de pensamento zen e outros textos de autoengaño oriental. Nunca novelas. A súa vida era máis emocionante. Por iso, metín as novelas baixo a cama da pensión e lanceime para buscar a aquel conxunto privado de amigos. Abrazos, celos, berros, bicos, pelexas, rexoubas... fun espectador na pista americana da súa educación sentimental. Divertínme ata que a varios se lles deu por aspirar polo nariz o que non debían. Daquela retireime á pensión para adormentar con novelas. Espertei nesa mañá na que me afeitaba. Lugo volveu sorprenderme coma aqueles amigos.

Photo: Gravediggers (Dublin, 1966)by Hofer