mercredi 19 septembre 2012

SUPER 8

  Habito casas ás que nunca acudín. Son fogares de Inglaterra, Alemaña ou Dinamarca. Os seus propietarios son persoas que visitaban a praia ribadense das Illas, que ten unhas formas rochosas ben curiosas. Permite abrigarse desa sensación de primeiro día de rebaixas que agonia As Catedrais dende que os estamparon en cartelería de Galicia por todo o mundo. Dei entrado en todas esas salas de estar a través da miña imaxe multiplicada en fotografías e vídeos super 8. Naqueles primeiros 70, as cámaras non eran tan populares como... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 15:50 - Commentaires [0] - Permalien [#]

mardi 18 septembre 2012

O HOME QUE DEITOU O ROTRING

  As terrazas teñen un aura de inspiración para os escritores. Unha boa parte da literatura norteamericana do século XX manou das terrazas cafés parisinos, que son incómodas polas mesas que non superan en tamaño ás bandexas dos camareiros e por estar expostas á intemperie que representa o roce dos viandantes. Como contaba o maledicente Saul Bellow ao seu editor (Cartas, Alfabia) os estadounidenses acudían á capital francesa na procura de inspiración “malia que non len libros franceses, falan mal a lingua e nunca están a soas... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:51 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 17 septembre 2012

UN PONI NO BAÑO

  Kant pediu ao teólogo medieval San Anselmo de Aosta que acougase no seu entusiasmo. Este último formulara a teoría de que, se Deus posuía todos os atributos positivos, tería que posuír o de existir para ser perfecto. Logo, Deus existía por definición. O pensador do século XVIII veu refutarlle que el podía decidir que, se sentía peso no seu peto dereito e ser rico era algo positivo, o seu peto debería estar cheo de táleros. A proba era igual de fiable en tanto en canto non metese a man no peto para experimentar a decepción.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:53 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 13 septembre 2012

O NACIONALISMO CÚRASE VIAXANDO A BARCELONA

    A década que pasei polo sistema educativo franquista e pola inercia científica dos anos posteriores aprendeume unha Historia tan inzada de verdades consolidadas, tan debedora dun acriticismo, tan ranciamente castelanista e tan luxada de vinganzas, racismo e sangue que me inocularon unha prevención a respecto de que todo o que roce a palabra España. Unha vez deconstruído ese adoutrinamiento máis propio dun fortín en territorio comanche ca dunha proposta educativa que proxectase unha idea racional de nación emprendín o... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:48 - Commentaires [1] - Permalien [#]
mercredi 12 septembre 2012

DEZASEIS XUÍCES COMEN FÍGADO DO AFORCADO

  Isto é unha reprodución da vella pregunta que lle espetas aos fillos nos esporádicos actos de indisciplina: "Que foi? Non entendes o galego?" Os pais da patria empezaron faltando en 1978: equiparan Catalunya con La Rioja e outros parques temáticos de non máis recente alumamento. Suma e segue. En 2010, doce xuíces len con miopía centrípeta unha reforma estatutaria votada favorablemente por ducias de milleiros de cataláns. Doce contra a multitude, coma nas películas de John Wayne. O modelo amplificado, adulto e sensato... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 11 septembre 2012

A PRESTIXIADA AUTOCONFIANZA DA ESTRELA POLAR

  O mito que perseguín hai unhas noites foron estrelas caendo no ceo negro, coma un decorado teatral sometido ao caos. Antón armouse de telescopios e prismáticos, armas exentas de permiso, contra a medianoite. Quero ver a Osa Maior, advertiume con esa seguridade coa que soamente un neno de seis anos pode falar a respecto dunha materia sobre o que armou unha idea aproximada. A adolescencia é o limes no que sentimos reparo en opinar sobre un tema virxe. Todo o que sei sobre estrelas abrangue dende a prestixiada autoconfianza da... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 13:34 - Commentaires [0] - Permalien [#]

samedi 8 septembre 2012

AS MARCAS DO MEU INSOMNIO

  As voces e os motores formaban un lameiro de son desagradable. Soamente eran as seis da maña -aínda eran as seis da maña- na rúa de Galicia. Uns rapaces saídos do armario desacompasado de CR7, aos que ría unha moza que trataba de superar a candidez e os defectos enrolando a camiseta por riba do bandullo, argallaban nun deses coches vermellos co volante alto que braman coma formigoneiras avariadas. De mañá, cando saín camiñar a iso das oito, aínda non deran amañado de todo o seu misil terra-aire. Colocaban as pegatinas... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 7 septembre 2012

OS CEOS CORRUPTOS

UNHA SEÑORA muda os ollos tolamente a teclados de calculadoras para falarme sobre cantidades de billetes a montes e moreas entregados en templos que prenderían unha boa lumeira no Ceo.  A noite serve para que o día se recompoña e volva transcorrer. Todo ou nada pode cambiar na mañá seguinte, pero hai ambiciosos que pensan que as débedas empezan a pagarse en despachos divinos e que alí comezan as xestións para os empregos. Photo: Horn & Hardart, Lexington Avenue (1954-55) William Klein
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 6 septembre 2012

DA REAL POLITIK Á POLITICA

  Sucedéronse varios días escoitando a caneiros defendendo na radio a xestión do presidente. O seu armario de argumentos está pechado pola chave de que reordenou o balance económico. Innnegable. Pero deixaron as portas por abrir. Unha parella ideolóxica dunha tertulia enconmendábase de par á natureza unha e trina da divinidade. As monxas que me formaron convencíannos de que a comprenderíamos ao chegarmos ao Ceo: "puxo en marcha máis proxectos ca o acordo con México e seguro de que o detalla polo miúdo cando chegue o momento",... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 5 septembre 2012

BICOLOR

Esta tarde conducín de Lugo a Santiago. De camiño, nun bar anunciado discretamente cunha luz vermella, vexo unha bandeira bicolor pendurada. As consideracións son dúas: esa caste de símbolos anuncian asemade outras institucións de non menor asento na sociedade e, probablemente, ningunha das rapazas que traballa dentro dispoña da documentación que lles permita identificarse legalmente coa enseña. Photo: American flag in leather (Buffalo NY, 2010)Artsy, Photography
Posté par Jaureguizar à 00:21 - Commentaires [0] - Permalien [#]