vendredi 16 novembre 2012

AS FOLGAS DE OUTONO

  AS MIÑAS FOLGAS xerais favoritas son as do outono. Como non hai quen varra as follas, Lugo parece aínda máis habitable. Onte madruguei, coma sempre, para contemplar as primeiras luzadas e abrir Twitter. Puiden imaxinar os comentaristas deitados quitando a man do ededrón nórdico para explicarse. Onte era día de xustificarse. Cada persoa coa que atopaba me informaba do motivo de respaldar ou non a convocatoria. A inmensa maioría afirmaba estaba traballando ou facendo folga torcendo a súa vontade. Advirto disto, a sindicalistas... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 07:37 - Commentaires [0] - Permalien [#]

jeudi 15 novembre 2012

A GUILLOTINA AMEAZA AOS ANFIBIOS

O correspondente do Toronto Star en París no ano 1922 describe o exasperante rebumbio que se xerou na cidade cando unha discreta porteira dun desapercibido edificio avisou dun piso que quedara libre. O prezo, unha ganga daquela, 1.800 francos ao ano. A escaseza de vivenda arrastrou a catro mil persoas ata o anuncio. Os aspirantes enlouqueceron ao descubrirse, cada un deles, no medio dunha xentalla que erguía un feixe de billetes para a fianza. Ao cabo, foi a Policía a que asentou o tumulto. A falta de fogares "está empuxando aos... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 14 novembre 2012

QUEN QUERE COMPRAR SORTE?

  UNHA MULLER berra a gorxa aberta no fondo da Praza Maior de Lugo. Os andantes camiñan baixo o sol, encostado aínda, agochando as mans no peto. Pasan uns metros ao leste e ao oeste da señora, pero nin miran para ela, coma se non a sentisen. Escribiría que semella que formase parte do mobiliario instalado polo Concello, pero en Lugo todo veciño ten unha opinión profesional sobre mobiliario urbano. A vendedora usa unhas lentes anchas, que non lle deben abondar para ver, polo que ergue o ton do seu grito: «Alguén quere un... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 13 novembre 2012

O CHOCOLATE REGRESA AO INFERNO

    ÁS VECES infórmase un de asuntos que prefire ignorar. Por exemplo, de que Michelle Obama «sabe a chocolate». Revelouno unha vez o seu home como se estivese escribindo a versión positiva e integradora de A voda (Xerais), de Carson Mc Cullers.  Alédome da súa reelección porque parece mellor presidente ca poeta, pero tamén porque un afroamericano lograse recuncar como gobernante de Estados Unidos. Imaxinemos un xitano gobernando Galicia e votado maioritariamente catro anos máis tarde. Confíemos en que aconteza e... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 07:12 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 12 novembre 2012

HOMES QUE CHORAN EN SOÑOS

Martin Amis escribiu que "de noite nas cidades, nótoo, hai homes que choran en soños e logo non din nada. Non é nada. Soamente un pesadelo. O algo parecido". A frase é o arranque de 'La información' (Anagrama),unha novela na que Richard Tull se ve acosado pola información nas noites de insomnio. É a característica do noso tempo, vivir á intemperie das correntes de información, ir recibíndoas e asumilas feliz ou resignadamente. Espertamos coa boca seca de actualidade e corremos a beber nas... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:53 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 11 novembre 2012

COCIÑA NEGRA E SUREÑA

  Un dos lugares nos que mellor se come na literatura internacional é nas novelas negras escritas no sur de Europa. Nas novelas de intriga inglesas nos convidan a sopa de cebola mentres a Miss Marple de Agatha Christie acusa ao mordomo que se axusta nervioso a levita gris de mil raias. Pero para imaxinar fabulosos xantares, hai que viaxar ao sur. A tradición culinaria de Vázquez Montalbán é sonada, coma empeza a selo a sabedoría vinícola do noso Domingo Villar. Aínda hai escritores policíacos mantendo o estandarte, como... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]

jeudi 8 novembre 2012

ALUGO HABITACIÓN, SEN DEREITO A COCIÑA

  Veño de ler un anuncio terrible en breves: "Alugo habitación, sen dereito a cociña". Pareceume cruel pagar 17 letras de máis para censurar que alguén se entremeta na vitorcerámica propia. O anunciante acepta un inquilino na casa, pero impídelle adentrarse na súa intimidade culinaria. Sorpréndeme que esixa tanta discrección nestes tempos de compartir –que se fai en parte por aforrar; en parte, por axudar–. Dúas columnas ao oeste, no mesmo xornal, brilla unha muller marabillosa que aclara que non é muller, por marabillosa que... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 06:41 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 7 novembre 2012

A VIDA?

  Nacín a mediados dos 60; no 1965, en medio e medio. Ese acontecemento vivino en Bilbao, no centro de toda as cousas. As miñas coordenadas natais, tan epicéntricas,  foron inmellorables para ter unha visión acertada da realidade. Eramos cinco fillos e as croquetas nunca quedaban apartadas nun pratiño para picar no almorzo, pero asistín dende neno a unha mellora económica continua. O benestar ía pasando pola nosa casa ano tras ano para nos deixar un sofá maís amplo, un televisor para admirar a Laranxa Mecánica no... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 07:49 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 5 novembre 2012

BICOS A RAÍÑAS E ESMOLEIROS

  DESTA VOLTA tampouco non participarei na elección do meu presidente. Seguín os pasos que esixe a Lei de Apoderamento para Votar de Militares e Votantes no Exterior, pero non me chegou a documentación. Problemas co correo, fágome cargo. Eses comicios norteamericanos atraenme máis ca algúns cercanos. Soamente unha vez asistín a un mitin. Teño visto películas de Leni Riefenstahl, polo que non me sorprenden o rigor coa que os asistentes a quedadas políticas asumen unha disciplina na que todo o seu papel se reduce a ser atrezzo.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 11:10 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 4 novembre 2012

EXPOSTOS AOS APERITIVOS

  Nesta altura do ano empezamos todos a parecer de Bilbao. Nas rúas ventea e chove por riba de nós, pero teimamos en consumir os aperitivos no exterior dos bares. O ano avanza, o clima empeora, pero quedamos aferrados a unha posición tomada, coma eses centos de soldados xaponeses que sobreviviron nas tobeiras alleos á sinatura da rendición asinada con pluma de ganso asmático por parte de Hirohito. Os hostaleiros fan un inxente esforzo económico e mesmo físico por atraernos ao interior dos seus locais. Cambian o mobiliario... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]