samedi 8 février 2014

CURSO DE PERIODISMO ACROBÁTICO

Vivimos inmersos en ámbitos informativos en cada minuto de nuestras vidas. Las noticias, desde las más íntimas y particulares hasta la más alejadas e internacionales, determinan nuestras vidas. Este curso nos ayudará a comprender los mecanismos con los que los profesionales forman y transmiten las noticias. El Periodimo Acrobático permite sacar instantáneas de la realidad y convertirnos en protagonistas de los aconteceres acercándolos a nuestro punto de vista, así como comprender los modos de funcionamiento del periodismo... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:07 - Commentaires [0] - Permalien [#]

vendredi 7 février 2014

GALICIA ANTES DA CHOIVA

Está mañá saín pasear polo vello de Lugo para tratar de lembrar como era Galicia antes da choiva. Levo tantas mañás vagando coas mans nos petos, os ombros metidos contra o peito e a cabeza agachada cuberta por dúas carapuchas, que hoxe sentín que se me inchaban os pulmóns coma se fose un pombo en celo. Na Praza do Campo erguín o queixo con ánimo cenital e mirei as nubes dun gris rosáceo. Despois, abaixeina con precaución e humildade, sabedor da miña cita para as tres da tardiña con Ruth.
Posté par Jaureguizar à 10:26 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 6 février 2014

T.

Nas camiñadas matutinas polo Lugo de granito é raro o día que non me cruzo con T. Eu sei que vou vagar durante unha hora, pero ignoro a onde vai e de onde vén el. T. carece de traballo dende hai moitos anos. Máis que dun problema coxuntural, o seu paro é buscado e nugallento. Sempre que tivoun traballo, abandonouno. T. debe de ser un chisco máis novo ca min, e ten dúas fillas e unha muller.  Ela traballa e el achega as rendas da familia. Intúo que T. non le alén o Marca que alguén deixa mal dobrado na barra, pero semella... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:26 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 5 février 2014

UN PAXARO DE ENCAIXE

No soño, eu vivía no campo. Era unha aldea fea, con esas casas brancas que semellan naves industriais reconvertidas que hai en Castela. Era Castela, pero no canto deses campos amarelecidos e deprimentes, había prados de herba verde. Camiñei cara fóra do núcleo cunhas desas tesoiras de cociña anchas con plástico azul que venden no Ikea. A miña intención apañar mentas, pero non me quedou clara a finalidade que lle pensaba dar. No cabo dunha rúa que desembocaba nun camiño que se dirixía ao monte, apareceuseme un paxaro voando dediante.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 15:53 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 4 février 2014

OS MONOS DE LABAJJO GRANDÍO

Labajjo Grandío chegou puntual á cita. Os pintores dividen o tempo en horas e en medias horas, prescinden dos minutos. Pero chega ás e media, como acordáramos. Logo noto que non usa reloxo. "Os que me regalan van para a mesa de noite, dentro do caixón, claro". Logo reparo en que vive só: as persoas que viven soas dialogan permanentemente consigo mesmas. Cando acceden circunstancialmente a un estado social falan moito porque senten a ansiedade de que hai ducias de conversas que teñen para gastar, coma un bono dun supermecado. Tamén... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:23 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 3 février 2014

PEDRO J., O XORNALISMO A LOMBOS DUN CABALO

Pedro J. Ramírez semella agora o xornalismo montado a cabalo. A imaxe que se me debuxa é paralela á que afirmou Hegel cando mirou a Napoleón entrando en Jena tras vencer: Napoleón é a Historia montada a cabalo. Pedro J. está composto, a partes iguais, polo periodismo máis áxil e incisivo, e polo narcisismo máis cegador. Disque Pedro J. ou a Nada, pero non é iso. Queda Casimiro García Abadillo. Posto de par co exdirector, ergue uns centímetros da Nada. Miro fotografías nas que o destituído aparece de costas. O negro lombo do... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 22:45 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 2 février 2014

OS INCENDIOS DA SOBERBIA

    A SEMANA pasada sobrepúxenme ao pudor e abrínlles de par en par o meu historial clínico. Confeseilles que o médico, alarmado polas miñas baixadas de tensión arterial, prohibírame ler poesía. Foi revelalo e que me convidasen a un recital. Pregúntome que pensaría o meu tío carlista. El escribía poesías ao estilo de Valle Inclán. Coma eses clásicos que acaban desembocando en enciclopedias, mandou queimalas ao seu pasamento. Preferiría que Bitito, o seu legatario, fose coma Max Brod e non prendese o lume fatuo. Porén... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 12:37 - Commentaires [0] - Permalien [#]