samedi 27 juin 2015

O CÍRCULO DOS CABALOS CONTRA OS LOBOS

HAI UN CHISTE recorrente que me fai unha graza estúpida: «Dimitir, ese nome ruso...» Dimitir é un verbo en desuso, como outras tantas palabras do galego; que quedaron perplexas, tan desorientadas como está a nosa lingua en si. Manuel Guede, o director do Centro Dramático Galego (CDG), conxugou o verbo. «Razóns persoais», alegou. Razóns persoais son ese papel de celofán que adoita envolver desencontros, resentimentos, envexas ou condicións de traballo mellorables.Guede estivera xa catorce anos dirixindo a compañía pública galega,... [Lire la suite]

samedi 20 juin 2015

UN PIANO QUE SAÍU VOANDO POLOS AIRES

  Hai quince días viuse un piano de cola sobrevoando o Círculo de las Artes, en Lugo. Eu souben de tal marabilla por unha fotografía que me o secretario da Sociedad Filarmónica de Lugo, José Luis Díaz, me remitiu por wathsapp. Saín correndo cara ao Círculo, consciente de que os espectáculos máis fascinantes son os improvisados —e nesa falta de aviso reside a súa forza—, pero cheguei tarde de máis para ver o piano negro colgado dun guindastre. O instrumento estaba destinado ao concerto que Ivo Pogorelich había de dar no... [Lire la suite]
jeudi 11 juin 2015

A CARTA DO REI MELCHOR A TOMAS CAVANNA

O MEU PAI foi un home afortunado. O pico anual da súa sorte chegaba no día de Reis, cando abría o sobre coa carta que lle escribira Melchor. Tras desdobrar o papel acendíanselle os ollos. Levantaba a cabeza e lía o texto en voz alta. «...y dile a tu mujer que no te riña tanto», remataba invariadamente a mensaxe de Melchor. O sorprendente é que a letra do rei de Oriente era igual de redonda, elegante e satisfeita ca do meu pai.  Kafka redactou en 1919 unha longa carta ao seu proxenitor para explicarlle as razóns polas que lle... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 13:45 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags :
samedi 6 juin 2015

O NÚMERO ÁUREO NO CGAC: TRINTA TELEFAXES

O Hamburguer Bahnhoff amosaba hai anos o Mao feminizado e en technicolor de Andy Warhol. Botei un bo pedazo solitario mirando fixamente ese cadro no que fóra sala de espera da grandiosa estación de Hamburgo, en Berlín. Trataba de regresar coa imaxinación a 1972, cando esa brincadeira impactou no corazón da arte e foi asumida —e mesmo explicada— pola crítica. Non podía evitar lembrar a sentenza de Robert Hughes: «A sociedade ideal de Warhol cristalizou ao seu redor e aprendeu a amar a súa entropía». Hughes foi un crítico de arte que... [Lire la suite]
jeudi 4 juin 2015

OS PRÓXIMOS ALCALDES DE NUNCAXAMÁIS

David Remmick expón en Reportero (Debate) a frase coa que Al Gore se presentaba nos discursos públicos tras perder as eleccións: "Son Al Gore. Fun o próximo presidente de Estados Unidos". Galicia anda chea estes días de candidatos que ían ser futuros alcaldes e flamantes presidentes das deputacións. O caso máis sangrante aconteceu coa Deputación de Lugo como ceo á asaltar. Raquel Arias propuxérase hai uns meses como próxima presidenta abrindo unha batalla que acabou como a de Agincourtpara os franceses. Agora, coa cadeira de... [Lire la suite]
mardi 2 juin 2015

PALPITA

  Estou en contra de que se asubíen os símbolos. Non deixa de parecerme pueril que alguén se moleste por iso, pero deberíamos evitalo mesmo no caso do himno español, tan estrondoso e tan cheirante á vida abandonamente marcial que levaban os militares franquistas, entre a taberna e a sala de bandeiras, mentres os rapaces da mili cargaban coas bolsas da compra das súas señora. O normal na Final de Copa é que, coa protesta anunciada, non soase himno algún ou que soase un himno deportivo e non político; tal vez un pasodobre... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:30 - Commentaires [2] - Permalien [#]