lundi 6 février 2012

CARME CHACÓN PERDEU POLA ORTOGRAFÍA

NON HAI PARÁGRAFO incomprensiblemente denso que non se solucione cun punto e aparte colocado con xeito. Todas as mañás vou correr para incorporar ao instinto o sentido do ritmo co que debo pautar os meus textos. Paul Auster conta en Diario de inverno, non fai novidade, que le os orixinais en voz alta para asegurarse de que teñen o compás preciso, que non é outro que o da vida. Lembra, a maiores, a cuestión de Mandelstan: "Pregúntome cantos pares de sandalias gastou Dante mentres traballaba na Commedia" Agora fai moda a frase curta,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:58 - Commentaires [0] - Permalien [#]

dimanche 5 février 2012

A COCIÑA CORTADA POLA METADE

A miña muller sabe que non son ilusionista. Se entra un día en casa e me sorprende cortando unha tixola é probable que esa noite durma engurruñado no sofá. De nada serviría que lle excusase argumentando que ía partir en dous a Historia da Cociña, coma un mesías certeiro e decidido; daquela, posiblemente a emprendese a tixolazos contra a miña cabeza. Así que supoño que Nathan Myhrvold debeu excusarse dun xeito máis convicente cando a súa señora o descubriu aplicando unha rebarbadora nos lombos dunha pota. Contaríalle, imaxino, que... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : ,
samedi 4 février 2012

A MAN DE JOYCE

Durmo tan pouco e tan densamente que acordo sentíndome como se me bañase nunha xelatina quente dotada da particular propiedade de erguerme suavemente cara a superficie do colchón. Todos as mañanciñas do ano a miña conciencia ponse en contacto coa vida por volta das sete da mañá. Sería ousado que afirmase, como Hemingway, que vin todos os amenceres da miña vida, pero si vin case que todos dende que hai dez anos naceu Sara. Esta noite, ás catro e pico, foi Antón quen me espertou porque a el o espertara un pesadelo. Sufrín un pesadelo... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 13:10 - Commentaires [2] - Permalien [#]
Tags : ,
vendredi 3 février 2012

SOMOS 29 NA CASA E ESTAMOS TODOS NO PARO

O FUTURO gusta pouco neste país. Como un descoñecido que se presenta na aldea. Nunca se lle pregunta se se lle ofrece axuda, senón que é requerido para que xustifique a casa de quen se dirixe. Preferimos vivir no pasado, ese vello familiar co que non nos falamos, pero do que coñecemos o código de cada reacción. Os Resentidos volven en maio. O grupo, digo. Escoitaremos outra volta Sector naval. Poderías usala o Telexornal como sintonía de apertura. Non precisan de aggiornamento. «Con o tirabólas somos todos», cantaba Reixa antes de... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags :
jeudi 2 février 2012

RICARDO VENCEU NO CAUCUS DE AMIO #anBNG

Abondaba con que lesen o Ricardo III de Shakespeare e unha biografía de Adenauer, o presidente que quitou a Alemaña do lameiro postbélico. Non van facelo porque todo o que len os nosos políticos son os dossieres que lles manda memorizar o partido nas escolas de verán e os contidos que lle tiran ao 'egosurfing' cando usan o Google. Lendo a Guillerme Shakespeare, aprenderían que un día pode ser "fermoso e feo" asemade, que unha vitoria é unha marca branca da derrota se se logra por unha marxe breve. Unha gran minoría no Bloque está cun... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [3] - Permalien [#]
Tags : , , , ,
mercredi 1 février 2012

CELA NO ROCHO, O ESPAÑOL EN DESAHUCIO

Os escritores non conciben que, para aboiaren no manar incensante do tempo, deberían mudar en certeza matemática. Todo o demáis, mesmo Shakespeare, ha ter un final. O fillo de Cela anda protestando polo alzheimer co que se descoida ao seu pai. Nesa relamación dunha acordanza colectiva vanlle o prestixio, a admiración e máis a conta de La Caixa. Cela repousa afastado porque foi un cronista e os cronistas reflicten unha singularidade histórica. “Era un malabarista da palabra”, definiuno García de la Concha dun xeito tan aburrido como se... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [2] - Permalien [#]

mardi 31 janvier 2012

UNHA INVERNÍA ASUMIDA

Acontece logo de atravesar o cabo de Boa Esperanza dos trinta anos. Encaras outro océano e préndeche a intuición de que morrerás algún día, de que o único eterno son as verdades que fixan as matemáticas. Ao primeiro, non tomas en consideración ese sabañón anímico, pero un día asumes que está aí e non vai desaparecer. Paco Martín contoume dúas ou tres voltas aqueles meses algo antes da metade da súa vida nos que a vida teimaba en dobralo pola metade. "Acabas por aceptalo", confesoume, sen perder o alento de estupefacción que... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [2] - Permalien [#]
Tags :
lundi 30 janvier 2012

O CATWALK DA UPG EN AMIO

Nunca comprendin a lóxica concatenación pola que un pobo que baila erguendo os brazos se suicida tanto. Asumo que nunca o entenderei, como me desconcerta que non se poña a disposición da terceira forza política do país unhas instalacións máis dignas cun desabrigado recinto feiral e unhas cadeiras de plástico para xuntar cinco mil persoas. Sigo perplexo. Tamén polos resultados do congreso do Bloque que rematou onte. Non vou cuestionalos, porque foron a maioría decidiu e non pertenzo ao colectivo, pero non deixo de preguntarme polo... [Lire la suite]
dimanche 29 janvier 2012

O MEU PAI COCIÑABA PEDRAS

O meu pai cociñaba pedras. Rara era a fin de semana da democracia na que non prendía o forno para preparar uns minerais. Daquela, botaba toda a tarde supervisando tempos e temperaturas, nun protocolo que ía anotando nun dietario con tapas de cartón beige e unha espiral de arame no lombo. A súa letra era cativa e negra, como o ronsel das formigas. Mireino tantas veces pechado na cociña da casa concentrado nesa xeira que non me impacta toda esa fame experimentadora que teñen os cociñeiros da tecnogastronomía, malia que me resulta... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : ,
samedi 28 janvier 2012

NON VALEMOS PARA CABALOS SALVAXES

Uns deses cabalos que vagaban ás ceibas ao ancho de Ribadeo empezou a berrar por Shakespeare cando reparou en que a lazada dun xinete apreixaba o seu pescozo: “O mundo non é amigo teu, nin as leis do mundo!” Aínda que a nós, como raza galega, préstannos as leis do mundo máis ca o mundo porque nos dan unha experiencia de seguridade por moito que sexa tan ficionada coma o chupete que nos acouga cando bebés. Somos un pobo moi de marco de leira. Nin sabemos andar por solto nin aprobamos que outros anden. Fachendeamos de que hai unha lapa... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 03:57 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : , , , ,