mardi 14 février 2012

OS MÚLTIPLES APROVEITAMENTOS QUE SE LLE TIRAN A DICKENS

RAMÓN REBOIRAS definía días atrás o signo dos tempos. «Houbo unha tempada en que desapareceron os meus amigos; algúns morreran, outros non se poñían ao teléfono, outros perderan o traballo; outros, o matrimonio, e outros, a cabeza», apuntaba na presentación de ‘Visita a un extraño’ (Periférica). A conclusión que tiraba dese aillamento era que «non descendemos do mono, descendemos da incertidume». O escritor coruñés constrúe unha novela sobre o abandono da elite por parte dun executivo que resetea a súa vida. Agóchase nun... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags :

lundi 13 février 2012

NO BLOQUE MARCHAN POR INANICIÓN

Son as seis da mañá. Veño de quecer unha triángulo de tortilla e facerme un café. Erguínme desacougado por saber o que aconteceu no niño. Vivo nun terceiro andar dunha vella casa cun xardín que renovan mensualmente dous rapaces armados con trebellos de formas estranas. Cada abrente, mentres os meus durmen e o gato miaña o seu almorzo, miro pola ventá da cociña o niño que unhas pegas constrúen pousadamente primavera a primavera. As pegas volveron demasiado cedo este ano e atoparon o seu vurullo regulamentado de ramalliños ocupado por... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 06:25 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : , , , , , ,
dimanche 12 février 2012

HORTALIZAS MANCHADAS DE TERRA

As verduras da miña infancia clasificábanse en dúas categorías: verduras e «verduras do país». Daquela chegaba a sentir un poderoso orgullo galeguista ao escoitar a aquelas señoras de bata de cadros que vendían no mercado de Ribadeo e tardei ben anos en decatarme de que o seu concepto de país era diferente do meu. Todas as verduras da miña infancia eran do país, polo que tiñan en común algo determinante, o sabor puro, pero tamén algo estético: vendíanas pousadas en cestos de vimbio escuros e estaban manchadas de terra. Supoño... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
samedi 11 février 2012

AMBULANCIAS, AUTOBUSES, CONDUTORES

NON SABERÍA dicirlles quen dos dous era Cochi e quen era Nini. En Ribadeo tratabamolos coa mesma soberbia que a outros rapaces que baixaban das aldeas. Contabannos que almorzaban sopas de viño e que cumprimentaban os deberes á luz dunha candea. Eses detalles nos erguían socialmente uns centímetros por riba delas. Eramos vilegos e bastante fatos. Andaba onte rematando ‘Semanas, meses’ (Faktoría K), un diario na que a escritora finesa Tina Lundán e o seu home, Reko, narran os catro anos de travesía polo inferno dende que a el lle... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 10 février 2012

JAVIER ROMPEU UNHA GASOSA

Javier rompeu unha gasosa. El e máis eu estabamos asomándonos á adolescencia nos arrabaldos de Ribadeo. O pai mandárao por unha botella das que envasaba Rañón por tras do cine. Cando volvía para casa, debía de estar imitando a Fofó ou algún pallaso da televisión, ou debía de andar nos biosbardos, a desgraza foi que se lle eschachou nunha gabia, a un cento de metros da casa. Javier non se presentou no partido de fútbol posterior á merenda. Escapara da casa porque temía, seica con motivo, unha malleira do pai. Eu, coa candidez da clase... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 9 février 2012

#BNG, DE CASA COMÚN A HABITACIÓN CON VISTAS

Os Calvo-Sotelo e os Bustelo adoitan compartir o casa grande familiar de Ribadeo- a Casa de Bengoechea ou Casa de Abaixo- para veranearen. Ao ir medrando o seu número, xeración tras xeración, foron chegando a acordos -favorecidos por negociacións amables e sorteos- para fixaren quendas de uso. Na orixe eran de meses, pero pasaron a ser de quincenas e despois de semanas. Na última década, segundo me contaba unha beneficiaria, adoitaban erguérense sen saber quen e cantos ocupaban as habitacións. O BNG foi funcionando con quendas e... [Lire la suite]

mercredi 8 février 2012

O MILAGRE COMBADO DE DON HONORIO

Don Honorio tiña un perfil atraente; non escribín atractivo, escribín atraente. Aquel cura agochaba un sorriso difícil baixo o aspecto escuro, pero non semellaba perverso. Ao contrario, a estrutura da súa alma transparentaba tan sinxela que nin debía de caberlle un recuncho para perxudicar ao próximo. Supoño que nunca se propuxera o mal porque pouco decidía sobre a súa conduta. Seica era burgalés e fillo de garda civil, que son dous marcadores xenéticos que aflúen cara ao sacerdocio con mansa naturalidade. Acabou destinado en Ribadeo.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:02 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags :
mardi 7 février 2012

SCOTT FITZEGARLD DESACELERA GASTOS

  FRANCIS SCOTT Fitzgerald teimou en ser quen non era. Botou unha tempada agobiado polas dimensións do seu pene. Hemingway levouno de xira polos museos para homologalo. Como non o deu convencido, acompañouno a un baño para servirlle de modelo. Acougou, pero deulle a teima de ser rico. «Dende o bacherelato ata a universidade preocupoume que non había de ir a Yale», confesa nun ensaio de Mi ciudad perdida (Zut). Ao tempo que se sente excluído da élite formativa, confesa a envexa do seu amigo Perry, quen «naturalmente, nunca foi á... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : , ,
lundi 6 février 2012

CARME CHACÓN PERDEU POLA ORTOGRAFÍA

NON HAI PARÁGRAFO incomprensiblemente denso que non se solucione cun punto e aparte colocado con xeito. Todas as mañás vou correr para incorporar ao instinto o sentido do ritmo co que debo pautar os meus textos. Paul Auster conta en Diario de inverno, non fai novidade, que le os orixinais en voz alta para asegurarse de que teñen o compás preciso, que non é outro que o da vida. Lembra, a maiores, a cuestión de Mandelstan: "Pregúntome cantos pares de sandalias gastou Dante mentres traballaba na Commedia" Agora fai moda a frase curta,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:58 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 5 février 2012

A COCIÑA CORTADA POLA METADE

A miña muller sabe que non son ilusionista. Se entra un día en casa e me sorprende cortando unha tixola é probable que esa noite durma engurruñado no sofá. De nada serviría que lle excusase argumentando que ía partir en dous a Historia da Cociña, coma un mesías certeiro e decidido; daquela, posiblemente a emprendese a tixolazos contra a miña cabeza. Así que supoño que Nathan Myhrvold debeu excusarse dun xeito máis convicente cando a súa señora o descubriu aplicando unha rebarbadora nos lombos dunha pota. Contaríalle, imaxino, que... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : ,