samedi 17 janvier 2015

A COLLEITA DE TRES MIL CLIMAS

A miña muller comprou unha caixa de mazás para Antón. A caixa é oblonga. Oblonga é unha palabra que soa africana e que se deixou o seu sabor xeométrico no devir da fala cotiá. A caixa, explico, é alongada como unha barra de xeo, pero estreita e baixa. Contén sete tipos de mazás: Royal Gala, Golden, Stayman, Granny, Red, Fuji e Braeburn. Michael Hamburguer, o poeta, coleccionaba especies de mazairas. A súa poesía é a "colleita de tres mil climas". Lumen recompilouna en La vida y el arte. O título mesmo describe a continuidade que... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:43 - Commentaires [0] - Permalien [#]

vendredi 16 janvier 2015

LER A ALVITE, COMER LARANXAS, LAVAR OS DENTES

Morreu Alvite. Era un deses galegos sornentos e de escrita aseada que tanto aprecian en Madrid. O galleguiño failles chiste lido e non escoitado. Acontece o contrario cos andaluces, dos que soamente se rin polo acento e polo humor gargantuesco; non cando escriben, que se lles pon cara de asistir en representación da casa ao enterro dun tenente de alcalde, como lle pasa a Muñoz Molina. Houbo unha década aí atrás en que ler a unha vez ao día Alvite era un hábito, coma comer tres laranxas diarias e lavar tres veces os dentes.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:23 - Commentaires [2] - Permalien [#]
Tags : , , , ,
jeudi 15 janvier 2015

A FALSA (FALSA) BANDEIRA NO CHARLIE HEBDO

O paso dos días tras a masacre do Charlie Hebdo está volvendo os asuntos aos arquivadores asignados. Por unha banda, aparece un cómico líder de Al Qaeda para sermonearnos rodeado de símbolos de modernidade para que esquezamos o atávico dese discurso no que se permite metaforizar como Batalla Sagrada de París o asasinato sen piedade de doce persoas. Por outra, rexurde a esquerda das alucinacións que considera que o crime é unha operación de falsa bandeira da CIA. Perciben o servizo secreto de Estados Unidos coma un ente... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:22 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : , , , , , , , , ,
mardi 13 janvier 2015

TODO O TEMPO

A primeira vez que me cadrou atravesar un control de estrada da Garda Civil canda a miña muller foi na Terra Chá, ese ambito no que Galicia semella unha Castela bonita, verde e amable de vida. Cando o rapaz de verde me devolveu o carnet de conducir reemprendín a marcha. A miña muller estranouse: "Por que tardou todo este tempo?" Non fora tanto tempo. "Cando me paran sempre tardan todo este tempo". Cando len na documentación que nacín en Bilbao e me apelido Jaureguizar chaman pola radio. Entendo que non se acordan nese xusto momento... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 22:40 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 12 janvier 2015

UNS ANEIS QUE SERVEN PARA FACER VUDÚ

MANUEL SICART leva un anel engarzado nun dedo. O motivo é unha caveira, lembro. Non sei se lembro correctamente, pero prefiro lembrar unha caveira coma aquela coa que dialogaba nun programa televisivo. Unha caveira é un indicador de estrada que dirixe á fin do tempo. Cando atope a Sicart en Lugo hei pedirlle que me amose o anel e preguntarlle se serve para «facer vudú» coma os que leva o escritor Hanif Kureishi.      Dende que Sicart me falou do seu anel quixo parecerme que pertencera a Jimi Hendrix. Convencime de... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:01 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : , ,
samedi 10 janvier 2015

O PECHE DA MENTE GALEGA

A dereita francesa escoita argumentariamente a Eric Zemmour, o xornalista que traballa en Le Figaro. Zemmour, o galo entre galos, como adoita acontecer è fillo da chegada: è xudeo de orixe alxeriana e està casado cunha xudea de orixe marroquiana. Enche salas de conferencias e vende como para unha voda con O primeiro sexo, contra a femenizacion da sociedade, e agora con O suicidio frances, no que pon a feder o europeismo e o liberalismo. O republicanismo perde terreo contra a involucion en Francia e os islamistas das AK47... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 20:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : , , , ,

vendredi 9 janvier 2015

AS NORMAS E OS ARGUMENTOS

Estou en Roma, uso un teclado italiano; de ai esta grafia que enfureceria ao alonso montero màis acalmado. Venho de pasar por diante da sede do xornal Il Messagero. Observo medidas de seguridade extraordinarias: dous coches da Policia ocupan media estrada impedindo o paso ante o edificio. As medidas de seguridade son italianas: ambos os coches patrulla estàn cruzados de xeito que os axentes poden conversar entre eles abrigados pola calefacciòn, sen ter que abandonarse ao fresco da rùa. Entendo que esa sobreprotecciòn responde à... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 21:45 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags :
lundi 5 janvier 2015

BUSCAR O AMOR NA PARAFARMACIA

NAPOLEÓN ERA galego, ou cando menos naceu aleitado por un espírito galego. Max Gallo conta no voluminoso Napoleón (Planeta) a chegada de Buonaparte con dez anos á Escola Real Militar de Brienne. A cada infante asignábanlle unha parceliña de terra para que cultivase e coñecese a vida labrega, nese neorruralismo o que afectou á burguesía urbana de París tras facer a Revolución. Os compañeiros sementaron. Napoleón tamén, pero antes chantou paos arredor da súa chousa para protexela.      Espanta ler a Thomas Bernhard... [Lire la suite]
dimanche 4 janvier 2015

OITENTA HORAS

A materia que compón a nosa vida son os partos, as vodas, os enterros e as compras no supermercado que cumprimos entre dúas noites de Fin de Ano. A primeira noite é esa na que os pais nos prohiben saír e a segunda, esa na que ninguén nos quita da casa nin para mercar tabaco. Eu estou na metade da vida, no momento das 00.15 horas en que abres un ollo no sofá para ir tomar algo aí fóra, na xeada. Miras os tons escuros dos edificios e as luces das casas prendidas coma beléns acolledores. Logo tomas a decisión de pechar o ollo... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 06:47 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : ,
lundi 29 décembre 2014

"A MÁQUINA Y, SOBRE TODO, EN CASTELLANO"

    O CAZADOR DE BRUJAS británico do século XVII Matthew Hopkins descubriu un método infalible para desenmascaralas. As sospeitosas eran atadas fortemente a unha cadeira e lanzadas a un río ou un lago. Se afundían e afogaban eran inocentes; se flotaban, eran bruxas.Salman Rushdie describe así a súa imposibilidade de rectificar a ofensa que provocou nas autoridades relixiosas de Irán con Os versos satánicos. A anécdota figura en Joseph Anton (Mondadori), o libro autobiográfico no que conta os seus anos vivindo na... [Lire la suite]