mardi 25 novembre 2014

UN ABRAZO DE MAR

As vellas fotografías respiran no pasado opaco, agardando en silencio humildemente a que alguén tire por elas cara á superficie clara do presente. Veño de atopar unha imaxe en branco e negro dun verán dos tempranos 70. Tres dos meus irmáns -Francis, Mikel e Itziar-, Jacobo Beltrán e máis eu posamos en dúas ringleiras na praia da Rapadoira, en Foz. Todos estamos en traxe de baño e relativamente morenos. Por tras de nós, está Xico, o socorrista. A súa figura, osezna e escura, cunha viseira branca de popeye desembarcado para sempre.... [Lire la suite]

dimanche 23 novembre 2014

O GALEGO FLORENTINO DE BLANCO AMOR

    O actor vasco Karra Elejalde recoñece que o peor da rodaxe de A esmorga non foi interpretar en galego, senón interpretar o frío. Elejalde non é de Bilbao, pero podería polo esaxerado. Sostén que, durante a filmación, «padecimos ocho ciclogénesis seguidas», que combatiron con neopreno e camisetas térmicas.Ese plural no que se expresa inclúe a Miguel de Lira e Antonio Durán, Morris. Ignacio Vilar escolleu os tres para regaleguizar a versión cinematográfica da novela A esmorga de Eduardo Blanco Amor, que Gonzalo Suárez... [Lire la suite]
samedi 22 novembre 2014

O PRESTIXIO REMOTO DOS OSOS POLARES

(Texto escrito para a mesa redonda do Simposio O libro e a lectura nos medios da Asociación Galega de Editores do 20 de novembro de 2014. Participaron Carme Vidal e Xesús Fraga, moderou Manuel Bragado) Hai uns días atopei en Twitter unha fotografía de 1950. Mirábase un escuro tanque ruso no medio dunha paisaxe pálida de xeo. Un soldado ruso sacaba medio corpo pola torreta e daba de comer a dous osos polares brancos. No pé de foto informaba de que era leite condensado. Todos queremos que siga habendo osos polares e que alguén alleo... [Lire la suite]
jeudi 20 novembre 2014

A BOCA DA NOITE

Hai homes que nunca choran porque non saben. Os poucos que saben chorar, choran de noite; desorientados na escuridade universal da cama. Ximen discretamente de costas ás súas parellas, que durmen cunha pracidez estrana e inconsciente, abrigadas polo extremo máis radical do edredón. Os homes choran porque teñen medo. Saben que abaixo, segundo a cidade descende nunha abrupta caeira ata o Miño, hai unha gran boca abríndonse no negror. Desta beira do río, hai homes chorando na cama coma se descenderan dentro de si mesmos con lámpadas de... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:49 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : ,
mardi 18 novembre 2014

O AMOR NOS BARRIOS DO CÓLERA

Alain Finkielkraut desvela costumes tristes das cités francesas (en La identidad desdichada, Alianza Editorial). As cités son as barriadas nas que viven os miserables do postcolonialismo, fundamentalmente os netos do Magreb. As rapazas deben levar veo. Algunhas valentes evitan cubrir a cabeza, pero non ousan poñer saia (xa non maquillarse ou subir a tacóns). Censúranse a levar pantalón, mais non pantalon e tenis, non; ha ser pantalón de chándal e chaqueta de chándal. Como atrevemento, cubren o pelo cunha gorra pode facer as veces do... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 22:40 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : , ,
dimanche 16 novembre 2014

"LOS VIENTOS DOMINAN GALICIA"

Aurora non o daba crido cando viu a anciá co corpo enxoito e pálido oculto baixo teas negras que se presentara no ultramarinos dos seus pais. «Son a túa avoa, Auroriña», anunciouse con naturalidade e firmeza. A vella parecíase desconcertantemente á súa avoa, falaba galego coa dición mastigada da súa avoa; pero estaban no centro de Bos Aires e a súa avoa vivía nunha aldea de Maside, en Ourense.Aurora Bernárdez lembraba a a avoa dos catro anos, entre 1920 e 1924, que vivira cando nena en Galicia, entre Maside, Vigo e Lugo. Si, non... [Lire la suite]

samedi 15 novembre 2014

O SÉCULO XIX VOLVE ÁS PISCINAS DE EUROPA

Ao alcalde de Vitoria non lle gusta que haxa mulleres que se bañen nas piscinas públicas da cidade con veo. A min tampouco. Javier Maroto fixera outras declaracións nas que xeralizaba sobre o abuso dos inmigrantes cos servizos sociais municipais. Niso si que discrepo. Primeiro, polo inxusto da xeralización; segundo, porque non se pode censurar a ninguén por cubrir tratar de comer e durmir todos os días e todas as noites. Ante todo, debemos ser humanos con outros seres humanos. Asunto distinto é darse un baño nunha piscina, un pracer... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:13 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : ,
mercredi 12 novembre 2014

UN SAÚDO AOS SAQUEADORES

  Veño de cear e sentei escoitar o disco Hail to the thief, cumprindo coa miña obriga, adiada toda unha década, de prestar oídos a Radiohead. No seu día, entendera que o título dese álbum era unha protesta polo xeito no que o fillo de Bush gañou as eleccións a Gore, pero, andado un tempo, lin a Thom Yorke, o letrista e líder, negándoo. O sistema electoral norteamericano, con ser un dos que máis respecto, é perfectible. Aqueles comicios amosaron a parte rota do taboeiro que terma da igualdade e da representatividade nos... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 13:01 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags :
dimanche 9 novembre 2014

O RINOCERONTE QUE BUFABA COMO JAMES JOYCE

Teño escoitadas diversas versións sobre a existencia dunha elite, secreta e hermética, formada polas persoas que leron —ata a fondura de entendelo— o Ulises de James Joyce. Durante anos negueime a crelo.Unha tardiña, vagando pola Praza Maior de Lugo, parei cun amigo. Non tardou en sinalarme a un patricio lucense, un home intelixente e formado. Aquel señor nada tiña de particular, a maiores dunha senectude moi Séneca e dunha trenca con botoadura que parecía tallada cos dentes do primeiro rinoceronte traído a Europa por Manuel I de... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:35 - Commentaires [2] - Permalien [#]
Tags : , , , , ,
jeudi 6 novembre 2014

DETERMINACIÓN

Juan Tallón escribiu nun inverno desapracible que «as obsesións non se improvisan». As teimas nacen instantaneamente, dunha desesperación ou dunha ilusión, pero non poden experimentarse dun momento para outro: hai que darlles tempo para que collan dimensión. Case todas as fixacións acaban inertes coma un tamagotchi sen pilas porque as esquecemos. Pero hai teimas que solidifican coma o fillo que nunca concretaches se fora buscado ou asumido. Hai quen xustifica a súa obsesión disfrazándoa de determinación. Acontece nas persoas que se... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:01 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : ,