vendredi 9 mai 2014

BATIDORA

O curso de narrativa que impartín na UNED de Foz derivou nunha conversa sobre a literatura guerracivilista, pesadamente moralizante en detrimento da coherencia artística. Eu comentei os problemas de Borges cando se puxo na mente dun nazi en Deutsches Requiem (1949). Ese relato foille relido en voz alta na ditadura arxentina, con eses militares tan afeccionados a deixar caer comunistas dende avións no medio e medio do Mar del Plata (tendo o detalle de raxarlles o bandullo para que non flotasen). O escritor simpatizaba con... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 12:52 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags : , ,

jeudi 8 mai 2014

FERROL ESTÁ GUAPA

    Con Ferrol pásame como con Negueira de Muñiz. Sinto simpatía polos lugares que son centros neurálxicos da nada, os sitios aos que ir exprofeso e dende os que non se pode ir a ningures. Hai uns anos que non ía e regresei o mes pasado. A media mañá a Praza de España era a definición mais exacta da decadencia. O único que se movía era o vento naquela mañá de sol, también algúns peóns e coches de condutores resentidos. A suciedade, as caixas, a desidia, as tendas desencantadas, os camareiros exasperados. Confío en que... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 15:49 - Commentaires [2] - Permalien [#]
mercredi 7 mai 2014

NAS MANS DE, A MANS DE

Iolanda Díaz discutía onte con Feijoo no Parlamento sobre siniestralidade laboral en Galicia. Aseguraba onte que "46 persoas morreron NAS MANS dos empresarios". Eu entendín a formulación da representante de AGE como un acto de caridade, cos empresarios collendo no colo ás vítimas, pero logo largou o de "terrorismo empresarial" e recapacitei en que a ferrolá aínda non comprendeu que O Hórreo non é un espazo para mitins. Entendo que quixo dicir a barbaridade de que "morreron A MANS de empresarios". No caso, improbable, de que o 100%... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 07:42 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 6 mai 2014

OS CINCUENTA PERIODISTAS GALEGOS MÁIS INFLUÍNTES NAS REDES SOCIAIS

Nunca aparezo nas listas dos periodistas galegos máis influíntes. A vostede, como cliente do Cabaret Voltaire importaralle un carallo ou, con moita alegría pola miña banda, remexerá o cu na cadeira e pasará o dedo índice baixo o nariz por percibilo coma unha inxustiza. Eu fago eses xestos cando non me atopo entre os candidatos e volvo facelos cando tampouco atopo a xornalistas que admiro, como pode ser Montse Dopico. A semana pasada apareceu unha lista de cincuenta periodistas galegos máis influíntes nas redes sociais: encabezaba... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 11:43 - Commentaires [12] - Permalien [#]
lundi 5 mai 2014

UNHA CAMPAÑA CENTRIFUGADA

A campaña para as Europeas estame sorprendendo. Agardaba unha propaganda trapulleira e desinteresada, como cando anunciaban "orquestas internacionais" para tocar no Rosalar de Ribadeo e viñan os Poceiro, que unha vez visitaran Valença para mudar o enxoival. Agardaba un carrusel de ideas forza tan débiles como nas anteriores convocatorias, agardaba un solpor de propostas identificadoras de cada candidatura e, sobre todo, agardaba bastantes explicacións que ninguén escoita sobre o papel determinante que van ter os aspirantes no... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 12:59 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 4 mai 2014

UNS SEGUNDOS DE SILENCIO E PÁNICO

A CARREIRA ESPACIAL foi a viaxe mítica que artellou toda a miña infancia, nos anos 70. A desputa entre Estados Unidos e a URSS por dominar a última fronteira era a grande aventura que nos axudaba a erguernos pola mañá para ir ao colexio. Agustín Fernández Paz recupera a odisea que o fascinou pola radio para situala como asunto troncal para a novela A viaxe de Gagarin (Xerais).   A obra está protagonizada por Miguel Mendiguren, que chega á Coruña sendo neno para ir descubrindo que é fillo da clandestinidade... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]

samedi 3 mai 2014

A SEGUNDA DAS MIÑAS MELLORES CAMAS

A CONVERSA DAQUELA TARDE de maio de 2005 foi unha das máis absurdas que mantiven na vida. Eu regresaba dende Stratford Upon Avon, a vilela onde William Shakespeare naceu hai estes días 450 anos. O tren que esvaraba deliciosamente pola campiña inglesa, tan verde e ondulada coma o campo de golf que montou Gulliver para xubilarse. Dirixíame a Londres tras a pereginaxe vital á que debe someterse un shakespiriano. Aproveitei a pracidez para memorizar parágrafos de El tiempo de Shakespeare, de Frank Kermode, coa fin de exhibilos en... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:58 - Commentaires [2] - Permalien [#]
vendredi 2 mai 2014

UN CLUB DE LUME INFERNAL PARA QUIQUE BORDEL

    Quique Bordel dicíame esta tarde, segundo saíamos do seu estudo en Campo Castelo, que "Norman Mailer convertía en épico todo canto contaba". Todas as sociedades precisan dun Mailer que as conte con tanta precisión e tanto atrevemento coma Mailer, pero todas as sociedades precisan dun Quique Bordel que lles abra as tripas e as escandalice. Bordel é un xenio que, a maiores, fai arte. Nas súas obras abondan os aforcados e os pendurados polos pés, tamén os empalmados. Non necesariamente coinciden os primeiros e os... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:49 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 1 mai 2014

13 NEGRO

Taschen envíame a súa revista con toda a súa marabilla -e, neste número, o seu desacougo- dentro. Na capa aparece Whoopi Goldberg, a actriz negra, bañándose en leite e lembro o comentario alóxico que derrubou o presidente dos Clippers. A publicación promociona neste número, que teñen a atención de mandarme en español para que non necesite engurrar o entrecello, unha edición de luxo das obras de Iheronimus Bosch, enténdase O Bosco. A súa obra fai que atenda aos centos de detalles e fai que me sinta angustiado. Son consciente de que... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:37 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 30 avril 2014

SOMBREIROS A CUBERTO

Hai uns días empecei unha rolda de encontros con artistas, que rematou hoxe. Todos eles teñen diferentes porcentaxes de talento e técnica na súa formación, pero todos posúen cantidades equilibradas de ambas as cousas. Todos pasan dos cincuenta. Ningún deles precisa explicar a súa obra. Empeza a ser raro atopar artistas por baixo desa idade que non necesiten facelo. Reúnen varios obxectos cunha graza relativa e, sobre base física, arman unha narración máis ou menos baseada nun fundamento teórico. E, claro, eu boto en falta aos... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:38 - Commentaires [0] - Permalien [#]