lundi 14 octobre 2013

LUTERO NA DIETA GALEGA

Radio María fixo un programa documentado sobre Lutero. Andei escoitando nel na víspora de informarme do xeito reticente que teñen os nosos parlamentarios de contribuíren á educación e á sanidade públicas cos seus impostos directos. Os pesedegues e os agues aínda pediron abonar na mesma proporción ca o resto dos cidadáns, renunciando aos beneficios dunha actividade especial. Nada lles impedirá detraelo dos seus salarios para ingresalo na conta da Cociña Económica da Coruña, por exemplo. Pero, entre mentres, o eco que sinto é o verbo... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:43 - Commentaires [0] - Permalien [#]

dimanche 13 octobre 2013

OS SUECOS VOLVEN AMOLAR

A Academia Sueca, ese club de lectura, equivócase todos os anos por estas datas ao conceder o Nobel de Literatura. Botei a semana estruturando este comentario con impresións de lecturas de Haruki Murakami e un par de anécdotas simpaticotas. De feito, hai anos que conservo na cabeza os 1.640 caracteres de louvanza, pero os suecos andan negándollo e acabei por esquecer a frase rotunda coa que había de pechar o artigo. Sabía que este ano non llo daría ao xaponés porque o pasado ano a Academia despistounos co chinés Mo Yan e isto é como... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 12:54 - Commentaires [0] - Permalien [#]
samedi 12 octobre 2013

UNHA CONSULTA CROMÁTICA EN CATALUÑA

A identidade nacional é tan demostrable coma indemostrable. A dereita española abre hoxe todo o seu abano ideolóxico para despregar bandeiras das tres franxas en Barcelona. O obxectivo é transformar en palpable a españolidade de Cataluña. O plan estratéxico non resulta imposible. O bispo Pelayo inventou un Reino de Asturias, o mito fundador de España, a base de escribir historia-ficción. Mesmo unha maioría de galegos acepta ese pasado de cartón pedra coa lenda de Covadonga e con monarcas non menos impostados ca os posteriores. A... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:23 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 11 octobre 2013

O PIOLET DE SOR CLEOFÉ

Cando cambian as leis educativas, é dicir, cada vez que está mediada unha lexislatura, acordo da pavorosa Sor Cleofé. A monxa era tan delgada que o cinto do uniforme azul lle sobraba en varios centímetros contando dende o último burato. O único motivo de diversión nas súas aulas era a verruga da que lle nacían tres pelos, coma se fose un gato afeitado de media cara. Masacrábame coas Matemáticas cando eu tiña dez anos. O peor non era exactamente cando me confundía nunha conta. Colocaba os nocellos en forma de piolet e petaba con... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:04 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 10 octobre 2013

HANSEL E GRETEL NON ABANDONAN A CIDADE

As lambetadas son pegañentas, pero os meus Hansel e Gretel senten un sorprendente desapego cara a elas. Todos os que somos pais temos hánseles e grételes na casa que marcan os seus niveis de saciedade coas súas expectativas en función das lambetadas que gardan no armario da cociña. Os meus fillos van xuntando as lambetadas que se lles ofrecen en aniversarios e festas en bolsas de Gadis e un cesto. Hai chuches que lles gustan moito, lamben o padal pensando nelas, pero,  esquecida esa ansiedade instatánea polo doce, deixan... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 20:14 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 9 octobre 2013

MÉNDEZ ROMEU NO CORREDOR

O xornalismo en Galicia non se distingue por temas (Política, Economía, Cultura,...), senón por territorios. O xornalismo en Galicia é un asunto local. Iso supón que cada periodista pode ubicar a casa do máis misántropo dos pedáneos, pero ignorar o nome de seis alcaldes das sete grandes cidades. Hai un década acudín ao Femenino para informar sobre un acto, non lembro o asunto porque eu son xornalista galego e aos xornalistas galegos non nos interesan os temas, senón os lugares nos que acontece a noticia. Había media ducia de... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 22:29 - Commentaires [0] - Permalien [#]

mardi 8 octobre 2013

A ASESORA DO CONSELLEIRO

Antes da eternidade, cando eu estudaba segundo de Dereito, había unha compañeira de clase que asesoraba a un conselleiro. Eu non paraba de preguntarme as materias sobre as que unha rapaza de vinte anos podía asistir a un responsable de departamento autonómico. De feito, non paro de preguntarme pola natureza da sabedoría dos asesores que tanto axuda aos gobernantes. O secreto debe de estar en que comparten partido -organización e ideoloxía, por tanto- como a moza de Dereito compartía domicilio co pai, que era o responsable dunha... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:11 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 7 octobre 2013

O MÓBIL NO ATENTADO DE BEADE

Eu teño un problema con que Senén Pousa sexa alcalde de Beade. Se un adora a un ditador ata o punto de lembralo cun carasolazo cada vez que lle soa o móbil, non debería comparecer a unhas eleccións democráticas. Se cadra este rexedor ignora que non foi designado polo Terzo de Familias, senón por un proceso cuspidiño a ese que Francisco Franco se ocupou de eliminar con violencia xeral e inxusta. Os terroristas desta madrugada deben acreditar niso mesmo, en que Beade é un parque temático do totalitarismo na que os veciños non son quen... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 15:20 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 6 octobre 2013

QUEN FIXO DE ROSARIO PORTO UNHA LADY MACBETH?

  Os ritmos do xornalismo non son os xudiciais, nin sequera os policiais. O periodista tamén traballa cun protocolo de comprobacións e de ética. Calquera que empece no oficio vai recibir a primeira encarga do seu xefe acompañada dunha serie de instrucións a respecto do enfoque, fontes, datos e conclusións ás que debe cinguirse para elaborala. A primeira pregunta que fai ese principiante -sobordado pola esixencia- é: "Para cando debo tela?" A resposta, invariable: "Para onte". A contestación fai medrar a tensión que xa lle meteu... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 15:06 - Commentaires [0] - Permalien [#]
samedi 5 octobre 2013

NOMES FIXOS E NOMES VARIABLES

Christopher Hitchens asegura que se pode coñecer aos novelistas polos nomes dos seus personaxes. Comenteillo o martes a Marta Rivera de la Cruz mentres a entrevistaba polo seu novo libro, La boda de Kate (Planeta), e ela deume a entender que estaba de acordo. A escritora lucense ten unha relación tan sólida cos seus personaxes que mesmo se somete nesa novela á proba complicada de trasladar  a Ribanova, o Lugo renomeado, unha manchea de personaxes británicos. Rivera apoiáse na liberdade do escritor cos seus personaxes. Ao non... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 13:01 - Commentaires [0] - Permalien [#]