vendredi 23 août 2013

UNHA ESGAZADURA NO TEMPO

As fotografías son esgazaduras na capa fina da Historia que nos asoman mesmo a tempos que non coñecemos. A imaxe de arriba está protagonizada por unha pandilla de trintaneiros vellos, aínda que, para min, está protagonizada polo meu pai (segundo pola esquerda) e máis a miña nai (primeira pola esquerda). Se solapamos esta fotografía dos anos 70 cunha miña no 2013 daríanos o absurdo de ser eu bastante máis maior ca eses dous rapaces que me tiveran cinco anos antes, en 1965. Aos meus pais reináballes nocturnear e deixaren constancia da... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:17 - - Commentaires [0] - Permalien [#]

jeudi 22 août 2013

MARTIN PAWLEY DESEGUIUME

  Martin Pawley deixou de seguirme en Twitter. Nada ten de extraordinario porque, cada día, hai varias persoas que me dan de baixa na súa columna de entrada. Nunca me informan dos motivos nin eu me tomei o traballo de preguntarllelos. Máis ca nada porque non cuestiono a ninguén pola razón que o anima a incribirse no meu TL. Cando se borran, dou por suposto que devín en serlles túzaro, que a miña pedantería acabou resultándolles cansante, que aborreceron do meu sentido do humor, que discrepan fondamente do meu ideario... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 11:51 - Commentaires [2] - Permalien [#]
mercredi 21 août 2013

AMAS DE CASA PARA ESTE NOVO MILENIO

  John Fante sitúa o cativo de Un año pésimo (Anagrama) no medio dunha ventisca abrigado por tres xerxeis tricotados pola nai a falta de cartos para a solidez dun abrigo entendido como prenda. A rapaza de Días sin hambre (Anagrama), de Delphine de Vigan, tamén viste tres xerseis de la na casa e mesmo apoia as pernas e o cú contra un radiador. A ela non lle faltan os cartos, fáltalle a sensatez para alimentarse a xeito. Unha das cuestións que lle presentan á miña filla, Sara, no parque de Ribadeo outras nenas de clase media é o... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 15:50 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 20 août 2013

ACARICIADE O DETALLE

Un curmán da muller, arquitecto, tenme comentado nalgunha oportunidade as limitacións que constrinxen o seu traballo creativo (dimensións e forma do solar, orzamento, gusto do cliente, función do edificio,...) coma se o seu oficio se afastase doutros que non están sometidos a límites físicos. Luís Rei Núñez enumera no relato de apertura Días que non foron (Xerais) os moldes nos que un xornalista debe colocar a súa información. O seu personaxe, un empregado público, comenta o traballo dos colegas entre a crítica e a... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 13:20 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 19 août 2013

UNHA PELOTA IRROMPE NO ROSARIO

  Eu son moi visitón de igrexas. Valoro que me ofrezan unha combinación de arquitectura, escultura, mítica e espiritualidade nun único espazo. No entanto, a última vez que me adentrei nun templo católico, a miña actitude ficou lonxe de ser a noite escura na que entrei na miña casa sosegada que poetizou San Juan de la Cruz. A carraxe abriume dun portazo a parroquial de Santa María do Campo, en Ribadeo, e a ira levoume en cabalgadura desbocada ata o fondo da sancristía. A cabeza e os brazos do cura estaban atrapados con suave... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:18 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 18 août 2013

OS CURTOS E OS LONGOS PRAZOS

  Hai uns días que son follower de Agustín Hernández. Agradezo que as persoas que se estrearon en política cando os cibercafés dominaban o mundo se sumen ás redes sociais. Supoño que ao conselleiro lle reenviaron algún artigo sobre o story telling e a vitoria de Obama. O seu problema -e o de tantas outras figuras públicas- é que están tan pendentes de deixarse ver no cantón vilego da internet que esquecen coidar o contido. Escribía Hernández: "O Bloque fala de manifestacions para reclamar a independencia e o que necesita... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 14:00 - Commentaires [4] - Permalien [#]

samedi 17 août 2013

LUGO PRECISA DE TI

Estranamente -como se botan a falar os ingleses cando queren que os escoites- a Historia entrou en décalage. Detívose e empezou a marchar cara atrás. Mirando os informativos da ETB esta madrugada escoitei á presentadora lendo no pronter sobre "una operación policial en ocho países; entre ellos, España". Un arrepío empuxoume a temer o horror: Patxi López resucitara institucionalmente e ocupaba novamente a lehendakaritza, pero logo escoitei a enumeración das "ciudades del Estado" nas que actuaran os axentes. Érgome cedeiro e... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 11:56 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 16 août 2013

A MULLER MÁIS RICA DE ESPAÑA

  O salón estaba cheo de mobles barrocos e periodistas. Os mobles barrocos sempre os compran as persoas que subiron estratos sociais por identificaren as molduras e os dourados con riqueza. Son as curvas que superaron e os brillos que seguiron no camiño da prosperidade. Non sei a que presidente provincial atribuír a decoración da sede da Deputación de Lugo. A rolda de prensa sería dirixida por Francisco Cacharro e el fora mellorando dende a pintura de brocha gorda á pintura de autor, pero non me pareceu unha persoa necesitada... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 11:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 15 août 2013

1.000 PALABRAS PUBLICABLES

    O punk xorde, no plano musical, como reacción fronte ao virtuosismo das macrobandas que reinaban nos anos 70. Ben mirado, foi un movemento fondamente conservador porque pretendía revertir a evolución da música popular a ese momento en que calquera interesado podía tocar un instrumento. O popular sempre é democrático e, por esa banda, desconfío do igualitarismo. O punk tivo unha ampla influencia en min (agarroume polo pescozo con 15 anos). Entre as ideas que me quedaron figura o convencemento do cínico promotor... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:26 - Commentaires [3] - Permalien [#]
mercredi 14 août 2013

A VIDA EN ROSA

A foto non a vou publicar. Primeiro porque provoca carraxe. Segundo porque é en cor e o arco da vella nunca brilla neste cabaret. Un rapaciño contraincrepa, por indicación de Nuevas Generaciones, a un preferentista que increpa a Cospedal á entrada do xulgado. O mozo reproduce a soberbia dos seus modelos maiores. Hoxe, cando cumpro 48 anos, penso na facilidade pola que transitei polo tempo ata o de agora. O mozo conservador viste un pantalón rosáceo e un niqui caro que me anima a pensar que a súa biografía foi aínda máis... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 12:28 - Commentaires [0] - Permalien [#]