vendredi 9 août 2013

MORRIÑA DE FLANDRES

Erri di Luca fala de periodos históricos de aceleración, nos que a Historia parece desenvolver máis aconteceres do seu ritmo habitual. Calquera que non coñecese o devalar de España nos séculos, podería determinar que vive unha aceleración. Porén, a naturaleza dos sucesos que se concentran neste momento (o postureo con Xibraltar, a podremia que arrastra Bárcenas, a Bonoloto catalá,...) ofrecen unha idea contraria, de desaceleración. A miña hipótese, aínda por constatar, é que o propio carácter vintage do líder español, Mariano... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 08:43 - Commentaires [0] - Permalien [#]

jeudi 8 août 2013

OUTRO PAÍS

Unha tenda de comestibles romaneses abriu en Ribadeo. Esta tarde estaba comentando no xornal o trasvase dende o meu entusiasmo por probar comida orixinal do país á decepción pola gama de produtos que atopei, na maioría envasados cunha presenza pouco apetecible. Unha compañeira, que viaxou varias veces a Romanía, retrucoume, incomodada, que a súa gastronomía era máis sofisticada ca galega e reprochoume que non coñecía aquela sociedade. Toda a razón. Os romaneses aos que coñezo son os miserables, os que houberon de marchar para... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:06 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 7 août 2013

O ACENTO DE DEUS

Nun debate televisivo nas primarias ao Partido Republicano no 2012, a candidata Michele Bachmann afirmou que se presentaba por petición directa de Deus. A moderadora preguntoulle se prefiría a Elvis ou a Johnny Cash, no canto de retrucar se Deus lle explicara os motivos para facerlle a ela en concreto a encarga. Pasado un tempo dende a irresponsabilidade de Angrois, quería anotar a miña contrariedade diante de que o primeiro acto público e oficial fose dirixido por Julián Barrio. Nada teño en contra da activididade do arcebispo, de... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 12:39 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 6 août 2013

ELIXE AS TÚAS ARMAS

O acceso á praia das Illas, en Ribadeo, efectúase atravesando aberturas en dous muros defensivos paralelos. Son serras de dous metros de altura e catro de ancho que se estenden lonxitudinalmente ata o o comezo dos acantilados. Os castrexos armaban os seus poboados dando as costas ao mar e cubríndose con escudos de terra, madeiras e pedras en formas curvas tendentes ao círculo. Cando paso entre eses portentosos valados recreo o medo que acompañaba continuamente a aquelas persoas; sempre en axeixo, continuamente armadas. Unha das... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:57 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 5 août 2013

A ESCUMA DOS DÍAS

Clay Felker, centauro do deserto xornalistico, deu a mellor definición do oficio: "Escribir é coma actuar, soamente que, cando escribes, representas todos os papeis". Cando veñen rapaces novos pola redacción sempre lles reño por gravaren e transcribiren as entrevistas. Se gravas unha conversa, empezarás a relaxarte e perderás o fondo argumental. Se transcribes unha entrevista para peneirala perderás a tarde enteira anotando as ducias frases feitas entre as que figuran as vinte que precisas. Para facer unha entrevista vaiche... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 01:50 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 4 août 2013

PERDIDO ENTRE O TEU DEUS E OS TEUS PAIS

Norman Mailer sitúa a presidencia dun goberno "nalgún lugar perdido entre o teu deus e os teus pais". O escritor debeu ocuparse de Richard Nixon, pero institiva e velozmente, virou o interese cara á súa muller, Pat Nixon. Mailer sabía onde enfocar e dedicoulle unha reportaxe orientada a narrar a campaña electoral do seu home. Nixon -concordo, Rubalcaba- era eslamiado coma Rajoy, pero a súa Elvira Fernández se entregaba máis ca a sorrir nugallosamente nunha reportaxe de praia en El Semanal Dominical. Pat detentaba o encanto do... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 09:23 - Commentaires [0] - Permalien [#]

samedi 3 août 2013

NACHO É GUAPO DE SEMPRE

Eu camiñaba sobre a area das Illas cando vin achergarse un home lanzal facendo esas parvadas que facemos sen arroibarnos a partires dos 45: erguía unha perna recta para tocala coa punta dos dedos da man contraria e repetía o movemento coa perna esquerda. Pensei nun bailarín de ballet que non acabara de triunfar ata o nivel profesional preciso para que El País o vestise de traxe de baño para a súa depauperada revista dominical. Danzaba a xeito ximnástico, como fan os vascos. Arrastraba un trío anódino: unha muller de físico anódino e... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 11:29 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 2 août 2013

AS COUSAS QUE FALAMOS COS AMIGOS

  As tres horas das que dispuña para volver ao xornal ao mediodía estaban medidas ao minuto: comprar un boliño de pan, cociñar arroz con xato, xantar lendo o periódico, botar unha soneca e, se cadraba, avanzar na lectura de Pietr El Letón (Acantilado) de George Simenon. Ao cabo, soamente tiven tempo á segunda (mentres, folleei o xornal) e á terceira. No canto de dirixirme ao meu Gadis, o de Ramón Ferreiro, avancei un cento de metros máis empuxado polo inadiable devezo de coller na Biblioteca Nodal Verdes colinas de África... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 01:53 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 1 août 2013

GOOD SAVE URDANGARÍN

Un camareiro veterano de hotel de Praga exhibe diante dun aprendiz unha asombrosa capacidade para adiviñar a prodecencia e oficio dos clientes e, como consecuencia, a selección que van facer na carta do restaurante. A explicación que lle adxunta a esa destreza é: "Eu servín ao Rei de Inglaterra" (Acontece na novela titulada con esa frase de Bohumil Hrabal publicada en Rinoceronte). A monarquía existe pola destreza de presentarse por riba dos cidadáns como unha elite agrazada con máis virtudes éticas sociais. Durante tres décadas,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:21 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 31 juillet 2013

CENTOLAS FERVENDO NO RUEDO

    A derradeira crueldad avalada por un profesional a respecto dos padecemento dos touros de lidia é que, na parte na que lles furan cos pinchos e as espadas, apenas teñen terminacións nerviosas. Este argumento supón un avance a respecto da anterior que consistía en razoar pola vía negativa e paralela de comparar as corridas coa cocción das centolas estando aínda vivas. Como se o padecemento das reses puidese aliviarse proxectándolles imaxes de nécoras a lume vivo. O problema fulcral continúa fixado no fondo.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 18:41 - Commentaires [1] - Permalien [#]