mercredi 10 juillet 2013

A LOMCE ADORMENTADA

Un amigo, profesor, coméntame a súa impresión de que o Partido Popular perderá a vindeiras elección estatais. Eu non retruquei: as crisis son politicamente crueis cos partidos que as remontan. O meu amigo docente dóese de que a Lomce, que tampouco lle gusta, durará un ano ou dous antes de ceder o asento a outra normativa. A lexislación educativa española bate récords de xeramento e anulamento. O malo dese ritmo de produción é que non soubemos nin saberemos se as leis da década pasada e da actual son boas ou malas. Os gobernantes de... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:25 - Commentaires [0] - Permalien [#]

mardi 9 juillet 2013

O TÍPICO HORROR

Esta paixón de fonteclara que sentiu Luis Bárcenas na aura íntima de Pedro J. Ramírez, reforza a idea de que as cousas que queremos ver como excepcionais porque nos horrorizan non sempre o son. Acordei do que conta Mark Weingarten en La banda que escribía torcido (Libros del K.O.) sobre Michael Herr, o xornalista que aborrece de escribir en Holyday e se adentra no Vietnam asolagado polo napalm norteamericano. Acompaña á Compañía M para contalo na Esquire. Anos antes, John Sack xa pasara de ser delegado da CBS no solpor... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 8 juillet 2013

BERTRAND RUSSELL, INFIEL ANTE NOTARIO

Bertrand Russell foi infiel ante notario. Como bo filófosofo, faltábanlle argumentos para xustificar deitarse con mulleres coas que non casara e facelo con máis entusiasmo que coa que estaba casado. Como quería divorciarse da primeira esposa, Alys, houbo de certificar que o matrimonio se lle quedara pequeno. Xa postos a achegar motivos, aproveitou. As probas periciais non as practicaba soamente con quen sería segunda esposa, Dora, senón tamén cunha actriz que pasaba pola súa vida. Bertrand non tivera achegamento cunha persoa dun... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:01 - Commentaires [0] - Permalien [#]
samedi 6 juillet 2013

O PRESTIXIO DA OSA MAIOR

    O planetario permitiume reencontrarme cunha amiga de vello. A Casa das Ciencias da Coruña reina no parque de Santa Margarida, un espazo vintage da miña infancia. Dentro, no máis alto do edificio, unha planetarista foi presentándonos Unha noite de verán. Era unha sesión iniciática na que volvín contemplala con gozo: A Osa Maior, a constelación favorita do meu pai. Cada vez que volvíamos a casa demasiado tarde dende Foz a Ribadeo nunha noite de verán erguía unha man do volante do 850 branco para sinalar o ceo... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 11:01 - - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 5 juillet 2013

OS PAPEIS DE BÁRCENAS, DE RERUM NATURA

O azar axudou tamén na eclosión do Renacemento. Stephen Greeenblat conta en El giro (Crítica) a viaxe que inicia o italiano Poggio Bracciolini en 1147 cara a Alemaña procurando textos do clasicismo grecolatino. O desprazamento ten a intencionalidade toda. No mosteiro de Fulda descubre o Rerum natura de Lucrecio (editado recentemente por Acantilado). Fai encarga de que llo copien e lévao de volta á casa. Prende a mecha da sorte. A copia deriva noutras, centos de persoas cultivadas o len contribuíndo a un cambio na... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 17:52 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 4 juillet 2013

O GATO MEDORENTO DE CHEJOV

A compra de produtos e o uso de servizos ocupou o espazo da caza na ansiedade do home moderno e urbano. En Galicia vencimos o resquemor católico respecto ao comercio mesmo nesa nova formulación esquerdista que se opón a mercar. Con todo, a pesar de estarmos xa en tempada, tanto polo clima como polo lecer estival, os consumidores estamos condicionados por reticencias que me lembran o conto de Chejov que cita Bertrand Rusell en Sobre educación (Austral). Un tío do escritor devecía aprenderlle a un gatiño a cazar os molestos ratos... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:29 - Commentaires [0] - Permalien [#]

mercredi 3 juillet 2013

LO SABE, NO LO SABE

      Por vez primeira en décadas, a mellora social caeu en desaceleración e regresa cara atrás. Alexander Herzen escribiu que "o desenvolvemento humano é un xeito de deslealdade cronolóxica, dado que os últimos en chegar son quen de beneficiárense do traballo dos predecesores sen pagaren o mesmo prezo". Hoxe, soa a xubilado presumindo dos anos cotizados. O sistema de becas, que entusiasma a Bertrand Rusell no seu ensaio de 1926 Sobre educación (agora recuperado por Austral), está sendo constrinxido polo Ministerio... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 14:29 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 2 juillet 2013

O ÚNICO AUTOR GALEGO VIVO QUE NON OPINA SOBRE O DÍA DAS LETRAS GALEGAS

    Xosé Manuel Pereiro contoume hoxe unha historia que non vou contar, non por imitarlle o título a Xosé Cid Cabido, senón porque debe ser el quen a narre en Si, home, si. A través da coincidencia na Coruña Baixa, perto dos Méndez Núñez, lembrei, coma se Pereiro fose unha madalena proustiana, dunha colaboración que me pediron e que nunca foi -e nunca será porque non me quero dar a torta de Guitiriz opinando sobre o que ignoro- sobre a conveniencia de adicarlle as Letras Galegas a un autor monovolume como Xosé Díaz... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 14:34 - Commentaires [1] - Permalien [#]
lundi 1 juillet 2013

SIMONÍA AO SOL DO VERÁN

  Son un quinteto de homes pasados dos sesenta, e vestidos con indolencia e necesidade. Están sentados ao insistente sol da tarde nun curruncho da Praza de Pontevedra que fica na Coruña. Todo o que parece unilos son a carencia e un cartón seco de Don Simón. Organizáronse en parellas, cun no medio que ten unha cazadora impermeable negra e un pantalón beige inesperadamente limpos. A súa cabeza está resgardada das treboadas solares por unha viseira cun trazo que lembra unha gaivota en voo e a letra P clonada. O home que está... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 14:43 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 30 juin 2013

A LETRA INEXTRICABLE

    Don Julio viña ás veces por Lugo para detallarnos a programación cultural que promovía a entidade que dirixía. Don José Luis nunca fixo tal. Mandaba recado. Os subordinados de ambos os dous pronunciaban o don como se lanzasen unha pedra a pozo insondable, como se resaltasen que estaban dotados dunha habelencia que lles era exclusiva. Cando lles preguntaron na comisión parlamentaria por unha das liñas de negocio armaron unha expresión de estupor. Levaron a expresión ao límite, como cando os aforradores prexudicados... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]