dimanche 19 mai 2013

CRISTINA REGRESOU ÁS SOMBRAS

Vai para un mes que nos deixou Cristina. Anunciounos o seu suicidio urbano no Facebook: «Deixo Lugo para ir vivir a unha aldea sen cobertura». A súa marcha nada ten que ver coa última moda hipster: andar tras os pasos de Henry David Thoreau. O amante dos bosques confesa en Camiñando (Axóuxere, en galego) o resentimento cara «aos artesáns e tendeiros, que botan o día enteiro nos seus postos, moitas veces sentados coas pernas cruzas, como se as pernas foran feitas para sentármonos sobre elas e non para erguérmonos e andar». Aínda... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 23:15 - Commentaires [0] - Permalien [#]

samedi 18 mai 2013

UNHAS COLAS INERTES

Leo Strauss dicía que «os partidos de masas son seitas cunha cola desproporcionada». O autor de El libro de Maimónides (Pre Textos), formador do equipo que gobernou con Reagan como fachada, carecía de entusiasmo democrático. Porén, como perseguido polos nazis, Strauss prefería unha cola de militancia tras as costas dunha minoría dirixente a un cuarto Reich. O Partido Popular trata de convencer á oposición de que Galicia pode ser gobernada con catorce persoas menos no Hórreo. Empezo a temer que sexa certo, pero a formación... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 08:48 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 17 mai 2013

O GALEGO JAMAIS PODE SER UNA IMPOSICIÓN

Se hai algo que aprecie nos discursos humanos é que me sorprendan. Levo dende as sete e media da mañá agardando por esa emoción. Marcharon dúas horas e aínda non dei feito. Na radio pública, sinto falar que a un señor con traxe sobre esa parvada de que "a lingua á patrimonio de todos"(ignorando que boa parte do país non lle quere ese patrimonio); tertulianos insuficientemente letrados explicando que o galego hai que defendelo "todas as semáns" (que vén de dicir unha señora), pero "jamais pode ser una imposición" (retruca un señor,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:03 - Commentaires [4] - Permalien [#]
jeudi 16 mai 2013

A TERRA PRENDIDA

A barca Juanín, que está varada nunha rotonda a entrada de Ribadeo, pode ser unha mostra de estética tardovazquista, que é, pero non se pode andar pintando coas expresións Galegos de merda nin Ría del Eo. A primeira frase vouna deixar estar porque soamente se explica por medio da segunda. Cando o PSOE gobernaba en Madrid, os alcaldes asturianos da beira dereita da Ría de Ribadeo lograron que se asaltase a toponimia histórica, lóxica e oficial, para introducir o nome snob e único de Ría del Eo. Aínda houbo que agardar un tempo a que... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:15 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 15 mai 2013

ORANDO ATA AS VINDEIRAS ELECCIÓNS

Os meus amigos liberais, mesmo os máis frecuentadores de lecturas, ignoran quen foi Leo Strauss. Xa lles recomendei El libro de Maimónides, que vén de quitar Pre-Textos, pero quizais compriríalles comezar polas conferencias que se recollen en ¿Qué es filosofía política? (Guadarrama). Sorpréndeme porque o Partido Popular vai aplicando as teorías de Strauss, un ateo cernudo, que garantía o goberno da cidade para as elites mentres o pobo se mantiña motivado polo patriotismo e a relixión. O patriotismo español converteuse nunha... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 15:59 - Commentaires [1] - Permalien [#]
mardi 14 mai 2013

COCIÑA CON PARVADAS

Tras 999 recetas sin bobadas, esperaba que a Contrarreforma culinaria continuase sendo unha esbardallada logo do cuarto viño que se bebe. O título dese libro é unha pose de David de Jorge porque ben que se coidou de asinalo con Martín Berasategui. Pero as correntes editoriais empuxan sempre na mesma dirección, o éxito chama pola imitación, e Juan Eslava Galán, o rigoroso especulador da Historia de España, engade a súa achega á gastronomía populista con Cocina sin tonterías, baseado no recetario da avoa Emilia; sen dúbida, un... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]

lundi 13 mai 2013

A LUZ DE FIDIAS

Cruzando a Porta Falsa da muralla de Lugo o pasado luns, topei cunha pintada anarquista: «Fagamos de Galiza unha Grecia». Pola contra, eu aspiro a converter Galicia nun país nórdico, non só polo clima fresco, senón porque as sociedades do norte de Europa viven nun discreto equilibrio entre capitalismo e benestar social. Mirando a frase, lembrei a confesión de Acisclo Manzano contemplándomos a fachada románica da catedral nun atardecer dourado: «Eu era comunista ata que descubrín a luz de Fidias». Despois, explicoume o xeito no que o... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:17 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 12 mai 2013

UN ESPECTRO BARBUDO QUE COME MAGDALENAS

Musset describe a Proust con palabras terribles en ‘A noite de decembro’. No máis ardente de xuño, o seu amigo avanza cara a el nun concerto no que soa  Wagner: «Advertín o xeito no que un abrigo de pel que envolvía un espectro barbudo esvaraba a través das cadeiras e viña sentar onda min». Tiro o cita de ‘Marcel Proust. La memoria recobrada’ (Plataforma Editorial), de Patricia Mante-Proust. O escritor padeceu dende neno unha desas saúdes abaneadas continuamente, como lle aconteceu a Yukio Mishima. O autor xaponés optou polo... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 13:20 - Commentaires [0] - Permalien [#]
samedi 11 mai 2013

GOBERNAR ESPAÑA, TOUREAR NA PEREGRINA, LIDERAR A UPG

  Malú e Pablo Alborán definen sinteticamente a noción de fin da Historia, que formulara Alexander Kojève, ao cantaren que o amor pode parar o tempo en Vuelvo a verte. Como se fai evidente, o amor non para o tempo de xeito obxectivo, senón que os namorados senten que os reloxos non marcan as horas cando están de par. Incapaz de percibilo, Feijoo pide "relato" a Rajoy. O presidente do Goberno español non ten relato, non porque os seus asesores de comunicación ignoren o storytelling  de Obama, senón porque... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 18:35 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 10 mai 2013

WAGNER CHAMA POLO TEATRÓFONO

Soamente hai unha cousa que me intranquilice máis ca un control nocturno da Garda Civil: unha ópera de Wagner. Cada vez que poño unha composición súa no Spotify sento que se me bota enriba un tsunami imperativo e fico paralizado. Ese dramatismo trascendente cáusame desacougo, asfixiame tal nulo grao de ironía. Como o músico Leipzig anda de bicentenario, dáse moito a ler. Muñoz Molina relatoumos aí atrás que a paixón do Proust polo alemán eran tan desaforada que, unha vez encamado, se deleitaba na escoita do teatrófono; un... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 09:55 - Commentaires [0] - Permalien [#]