samedi 5 janvier 2013

DESCABALGADO

  A mañá de Aninovo amenceu tristeira, pero precisaba de encamiñar axeitadamente a bolsa que me pesaba no estómago, polo que saín andar Ribadeo. Nas Catro Calles atopei a Ibáñez. Non podo dicir que fose exactamente el, senón a elaborada parodia dun rapaz. Imitaba a estatua do fomentador do século XVIII que o Concello situou na casa consistorial. O home vestira a levita de cor azul Sargadelos sobre un chaleque vermello e uns pantalóns negros que baixaban ata media barriga da perna. Unha perruca e uns calcetíns de tenis... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 11:50 - Commentaires [0] - Permalien [#]

vendredi 4 janvier 2013

O CADELO CANELO

  Estou descubrindo as novelas policíacas de George Simenon grazas ao traballo de exhumación de Acantilado. Infórmome de que as exasperantes vixilias diante da casa do delincuente agardando a que meta a zoca para conseguir probas implicatorias non conlevan asociada unha pena para o padal dos policías. Simenon xa era un comedor sensato, pero reforza esa intención facendo que o seu heroe de ficción, Maigret, naza no Loira. Nesa zona de Francia temos varias denominacións de orixe de fabuloso queixo de cabra. Eu gusto do... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 14:19 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 3 janvier 2013

UN CALENDARIO NOVO PARA OS SHOGUN

  Empecei o ano secando copas, a encarga que os manuais do bo goberno doméstico nos reservan aos incapaces. En Radio 5 volvía De Guindos co seu loop, tan axeitado para un max mix ibicenco: "No derradeiro trimestre do ano empezará a recuperación". Os coros, tan de traxedia de Eurípides, contestábanlle en polifonía sentenzante: "E moito mellor estariamos senon chega ser polas políticas do réxime anterior". Zapatero, como ausente; de feito, gobernou como ausente. O expresidente estaba na sala de maquillaxe preparándose para saír... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 2 janvier 2013

NI POR TRES, NI POR SEIS, NI POR NUEVE MIL REALES

  SEMPRE marchan os mellores. Aínda peor: marchan sen que ninguén se decate. Na Noiteboa cruceime con Xurxo Borrazás. Formulei esa preguntada desganada de crise que nos facemos os escritores: «Para cando un novo libro?» A Borrazás requerinlle unha resposta cun interese literario que vai alén a educación que uso cos autores de obras que non preveo ler. «Para cando, Xurxo?» «Quiteime», retrucou cun sorriso amable e esvaído como o que abriría a boca dun esmoleiro derrotado polas radiografías. A literatura galega está... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:01 - Commentaires [4] - Permalien [#]
mardi 1 janvier 2013

PARDO BAZÁN AMÓSANOS A SÚA CASA

  O Apalpador xa ten o seu nome escrito con letras de incienso e mirra nese paseo da fama que é o Foro Coches. Ese portal reproduce virtualmente os talleres mecánicos: homes con manchas de camuflaxe graxento discuten sobre motores entre neumáticos e calendarios con deusas do tempo. Entre os seus debates, O Apalpador protagoniza unha polémica sobre a súa potencialidade separatista e o seu pedigrí. A maiores da raigame que teña esa figura nas montañas do leste galego, todos os mitos teñen un nacemento e un desenvolmento con... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:09 - Commentaires [0] - Permalien [#]
samedi 29 décembre 2012

PREMIOS O CABARET VOLTAIRE DE JAUREGUIZAR

  Esta listaxe reflicte opinións que responden a miña vontade e a unha consciente limitación antidemocrática. Evidentemente, este parapeto non impide que vostedes opinen e presenten votacións, que mesmo discutirei agriamente porque sen paixón non prende a fascinación lectora. Os volumes candidatos son a trintena de libros sobre os que conformei unha opinión abonda, aínda que hai outros dous terzos que non entraron porque non os rematei -por escasearme a apetencie ou tempo-. Grazas pola atención respectuosa. Pasen e vexan. ... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 01:31 - Commentaires [0] - Permalien [#]

vendredi 28 décembre 2012

COMER, LER E AMAR EN PARÍS

    Ernest Hemingway fixo prácticas como novelista en París. Os seus exercicios eran decenas de informacións para o xornal canadiano Toronto Daily Star entre 1922 e 1923, que serven á editorial Elba como base para a trintena de artigos breves que selecciona e edita no libro Sobre París. O correspondente acababa de empezar unha vida de casado e outra de norteamericano sedento de modernidade culta asomándose á vida parisiense dende as terrazas dos bares. O periodismo de entón... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 09:19 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 26 décembre 2012

O MAR CONFUNDIDO COA TERRA

  Hai un tópico secular que indica que o home é o único animal que se enfronta en solitario á morte. En realidade, todo ser vivo enfronta a morte acompañado unicamente da súa individualidade, aínda que na temos unha excepción na Chaira. O capón enfronta o pasamento en parella, malia que bota os últimos meses da vida en solitario; coidado, certamente, co mimo dun loitador de sumo. Aínda ninguén me explicou o costume xeneroso de emparellar este pito para un fin tan irreversible como é papalo, máis cando un exemplar abonda... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:38 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 25 décembre 2012

O RÍXIDO ACORDEÓN DA CRÍTICA

  NA FEIRA DO libro de Pontevedra de 1996 topei a Ignacio Chao. Como amigos que somos, achegueime a saudalo. El acababa de tirar un libro meu, Todo a cen (Sotelo Blanco), á súa piscina crítica, como facía Umbral coas obras que non lle prestaban. Segundo me achegaba, empezou a poñerse roibo como se lle estoupara un pemento de Padrón no padal. Botou o corpo para atrás e tendeume unha man tan morta coma a da noiva do conto O dedo —que escribiu no século XVI o rabino Isaac Luria—. Advertinlle de que non deixaría de saudalo... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 13:12 - Commentaires [1] - Permalien [#]
lundi 24 décembre 2012

XAPÓN TEN AS ESTRADAS LIBRES DE TOUROS DE OSBORNE

  O DIRECTOR xaponés Takeshi Kitano é popular por ese karaoke da zoupada chamado Humor amarillo, coma poderíamos saber de Antón Reixa polo Supermartes. Kitano ten outra dimensión, recoñecida polos críticos de cinema. As súas memorias de infancia, ‘Kikujiro e Saki’ (Rinoceronte), veñen de aparecer en galego. As lembranzas destilan, especialmente, a teimosía da nai, unha ama de casa pobre e analfabeta, en liberar os seus catro fillos meténdoos no ascensor da educación. Tanta importancia lle daba que procuraba templos... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:35 - Commentaires [0] - Permalien [#]