mardi 5 février 2013

UN RESPECTABLE ABRIGO REPUBLICANO

  En días desta natureza, cando a tribulación política chove sobre calquera outra achega informativa, abro o América (Anagrama) de Norman Mailer para tratar de concretar de que banda sopra o nordés, o meu vento nativo. Nunha pasaxe, Mailer cita o Discurso de Checkers, co que Richard Nixon se defendeu de ter recibido cartos que non declarou a Facenda. O cronista percibe que "foi sinceiro nun paso e falso no seguinte, para corrixir discretamente o mal paso". Na tarde constatara con perplexidade que Mariano Rajoy... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:28 - Commentaires [0] - Permalien [#]

lundi 4 février 2013

POLO BEN DE AMBOS OS DOUS

  Disque un concelleiro de Lugo dubida se regresar á súa profesión. Gañaría máis en cartos e prestixio, seica. Son tempos de xenuflexión e contrición. Hai uns anos, cando as ondas todas eran da Möet & Chandon ninguén se enzoufaba neses cálculos heréticos. Fraga aseveraba e volvía dicir que a paixón que o devoraba era o servizo público. E era moi volcánico e non menos teimudo. Tantas veces se escoitou a si mesmo expoñendo a bagatela que esluíu as dúbidas todas. A súa ansiedade por mandar quedou recebada por ese quirileisón.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:46 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 1 février 2013

GALICIA 1.992.2000

  Cada vez que cociño unhas patacas á rioxana, pregúntome pola esencia rioxana desta culinaria. Equiparablemente, podería ser outra desas marcas maragatas na nosa cociña. Esa estraneza reconducina cara ao recordo do apuntamento que, como país, nos representa nos apuntamentos de Bárcenas. Somos "Galicia", considerada a xeito global, como achegantes de 1.992.200 millones de pesetas; sen unha matización de persoa física ou xurídica. Para o presunto tesoureiro do Partido Popular na altura eramos como un territorio afastado,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 12:45 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 1 février 2013

NIETZSCHE COMO ACTIVIDAD EXTRAESCOLAR

  Este año murió un pensador español importante. También Eugenio Trías. Marcelino Zapico, mi profesor de Filosofía en Ribadeo, cerró la puerta calladamente en enero. Tuve algún docente más de pensamiento, pero únicamente lo recuerdo a él. La imagen que reconstruyo es paseando en clase, de norte a sur, con las manos acariciándose en las espaldas mientras nos alumbraba con los clásicos griegos. Sabía que era de Sotrondio, cuando Asturias era minera, áspera y revolucionaria. A pesar de eso, escapó a cura.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 09:33 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 31 janvier 2013

O PARLAMENTO COMO DRAMMA GIOCOSO

  Pilar Rojo acerta ao adoptar medidas para que o parlamento non sexa un escenario de drama giocoso napolitano. Na cámara están as persoas designadas polos galegos para que os representen, do cal non debe inferirse que eles poidan designar outras por mandato interposto vía convite. Por ese mesmo argumento, a presidenta da institución non pode reservarse o dereito de admisión. Había de favorecerse unha decisión colexiada dos grupos ou, en defecto, consentir o acceso ao Hórreo soamente os electos. A carraxe é comprensible,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:38 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 30 janvier 2013

OS SOBRES NON VIAXAN DE MAN EN MAN

Os sobres non viaxan de man en man como antaño. Hai preocupación na industria papeleira. Acordei de Los Soprano: licencias para construír, adxucacións de obras públicas, contratos para xestionar o lixo,... nada escapaba ás argalladas da familia Soprano. Bárcenas paréceme cuspidiño a Tony Sirico. Fantasei cunha película protagonizada por Sirico. Nunha escena, escacharía da risa cuns banqueiros suízos. Noutra, veríamolo argallando cunha calculadora: a este chégalle, que me cae gordo; a estoutro voulle meter máis que ten... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 09:45 - Commentaires [0] - Permalien [#]

mardi 29 janvier 2013

A DIVINIDADE ARTIFICIAL

  A LITERATURA testamentaria debe de ser a lida con máis detemento, e, dende logo, a que máis interpretacións xera. O testamento máis estrafalario que lin foi o de Franco. As monxas que me daban clase en Ribadeo percibiron que debían informar a nenos de dez anos sobre as encargas colectivas que nos deixaba o ferrolán e expuxeron o testamento nun póster na nosa aula. A súa lectura aínda conmove: «Pido perdón a todos, como de todo corazón perdoo a cantos se declararon os meus inimigos, sen que eu os tivera como tales». Retranca... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:01 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 27 janvier 2013

MAREAS CATIVAS E NEGRAS

  Houbo unha noite na que Goebbels andaba xogando a ser o mariscal Suchet -o asistente de Napoleón a quen Carême dedicou a pintada con salsa albufera e verduriñas paisanas-. O ministro nazi fantaseaba sobre un mapa da Europa a producción que fornecería de alimento ao Terceiro Reich. Enriba de Galicia escribiu kartoffel, patacas. Teño na cociña un cesto no que gardo patacas na escuridade. Sérveme para escribir a miña toponimia. Ata ben marchado o día de Reis gocei gloriosas patacas de Becerreá. Para continuar a marabilla,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 08:19 - Commentaires [1] - Permalien [#]
samedi 26 janvier 2013

LANCHAS NAS PALLEIRAS

  Manolo de Charo sabe agardar. Aprendeu a fins de 1990 cando andaba embarcado nun petroleiro de 270 metros de eslora. "Mandábanos apagar as luces, estar calados e agardar", lembra daquel inverno de guerra no Golfo Pérsico que contrasta co seu sorriso tímido e cálido. As esperas matutinas en Rinlo son máis xélidas, pero están exentas de tensión. Manolo agarda ás once da mañá para que Gerardo devolva o fluxo sanguíneo ao apagado bar da confraría. O mariño xubilado saúda a Moncho e Suso, que se dirixen á outra banda da... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 18:28 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 25 janvier 2013

A NOITE NA QUE FRANCO ME ABRAZOU

    Esta noite soñei con que entraba nunha casa co aire pobre e tristón que amosaban os interiores das vivendas nos anos 70. Un vellote anano e gordecho sorríame cun dente de ouro brillando. Vestía un xersei granate e un pantalón gris de franela, todo moi correctamente funcionarial. Reparei en que era Franco. Saudábame como neto seu. Abrazoume con enerxía. Eu fiquei inerte e perplexo, pensando na frialdade que demostrara cando gobernaba en contraste con aquel agarimo, que semellaba ter unha raíz de sinceridade. Tras de... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:41 - Commentaires [0] - Permalien [#]
Tags :