vendredi 8 février 2013

OITO DÍAS DE CLIMA NA MIÑA VIDA

OS DOMINGOS son solleiros. Eu seino dende neno por unha constatación experencial. Cada mañá dominical acudía na igrexa do Campo de Ribadeo e a praca dedicada a José Antonio e outros mártires  por España brillaba coma recén puída. Como non atopaba unha explicación física para que o sol reinase na mañá de cada sete días con exactitude, optei pola metafísica: era vontade de Deus que acontecese. Co paso dos anos medroume a carga de escepticismo. Alessandro Baricco inventa en Mr. Gwyn (Galaxia) un libro escrito por unha Klarisa... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]

jeudi 7 février 2013

QUE FOI DO NOSO?

  A Muralla de Lugo era un tesouro que ficaba tras uns barrio do XVIII e algúns engadidos posteriores en 1972. Daquela emprendeuse a Operación Limpeza, deitándoos. Así puido lucir. A monarquía española non luce, pero non soamente é culpa dos engadidos, que tamén. Hai uns meses centraron na princesa Letizia, aspirante á Coroa por vía morganática que termase do conxunto. Ela superara a súa propia limpeza curricular. Letizia Ortiz procede do Telediario e a xente acredita no que lle aseveran as graves cabezas parlantes dos... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 6 février 2013

POESÍA AUTOMÁTICA EN XERUSALÉN

  Unha vez o Centro Nacional de Inteligencia demostrou tela. Xenerou aquel lema publicitario de 'Vascos, si; ETA, no' como se fose poesía automática que escribían os meus benqueridos Arp, Tristan Tzara e Serner no Odeon ou no Café de la Terrase de Zurich. Daquela houbo un avance do discernimento. Mesmo puiden explicar con menor frecuencia todo o que explicaba dende a infancia cada vez que me preguntaban onde nacera. As visións lonxanas resultan sempre carentes de matices. Un grupo de intelectuais conmina a Antonio Muñoz... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 5 février 2013

UN RESPECTABLE ABRIGO REPUBLICANO

  En días desta natureza, cando a tribulación política chove sobre calquera outra achega informativa, abro o América (Anagrama) de Norman Mailer para tratar de concretar de que banda sopra o nordés, o meu vento nativo. Nunha pasaxe, Mailer cita o Discurso de Checkers, co que Richard Nixon se defendeu de ter recibido cartos que non declarou a Facenda. O cronista percibe que "foi sinceiro nun paso e falso no seguinte, para corrixir discretamente o mal paso". Na tarde constatara con perplexidade que Mariano Rajoy... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:28 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 4 février 2013

POLO BEN DE AMBOS OS DOUS

  Disque un concelleiro de Lugo dubida se regresar á súa profesión. Gañaría máis en cartos e prestixio, seica. Son tempos de xenuflexión e contrición. Hai uns anos, cando as ondas todas eran da Möet & Chandon ninguén se enzoufaba neses cálculos heréticos. Fraga aseveraba e volvía dicir que a paixón que o devoraba era o servizo público. E era moi volcánico e non menos teimudo. Tantas veces se escoitou a si mesmo expoñendo a bagatela que esluíu as dúbidas todas. A súa ansiedade por mandar quedou recebada por ese quirileisón.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:46 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 1 février 2013

GALICIA 1.992.2000

  Cada vez que cociño unhas patacas á rioxana, pregúntome pola esencia rioxana desta culinaria. Equiparablemente, podería ser outra desas marcas maragatas na nosa cociña. Esa estraneza reconducina cara ao recordo do apuntamento que, como país, nos representa nos apuntamentos de Bárcenas. Somos "Galicia", considerada a xeito global, como achegantes de 1.992.200 millones de pesetas; sen unha matización de persoa física ou xurídica. Para o presunto tesoureiro do Partido Popular na altura eramos como un territorio afastado,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 12:45 - Commentaires [0] - Permalien [#]

vendredi 1 février 2013

NIETZSCHE COMO ACTIVIDAD EXTRAESCOLAR

  Este año murió un pensador español importante. También Eugenio Trías. Marcelino Zapico, mi profesor de Filosofía en Ribadeo, cerró la puerta calladamente en enero. Tuve algún docente más de pensamiento, pero únicamente lo recuerdo a él. La imagen que reconstruyo es paseando en clase, de norte a sur, con las manos acariciándose en las espaldas mientras nos alumbraba con los clásicos griegos. Sabía que era de Sotrondio, cuando Asturias era minera, áspera y revolucionaria. A pesar de eso, escapó a cura.... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 09:33 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 31 janvier 2013

O PARLAMENTO COMO DRAMMA GIOCOSO

  Pilar Rojo acerta ao adoptar medidas para que o parlamento non sexa un escenario de drama giocoso napolitano. Na cámara están as persoas designadas polos galegos para que os representen, do cal non debe inferirse que eles poidan designar outras por mandato interposto vía convite. Por ese mesmo argumento, a presidenta da institución non pode reservarse o dereito de admisión. Había de favorecerse unha decisión colexiada dos grupos ou, en defecto, consentir o acceso ao Hórreo soamente os electos. A carraxe é comprensible,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:38 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 30 janvier 2013

OS SOBRES NON VIAXAN DE MAN EN MAN

Os sobres non viaxan de man en man como antaño. Hai preocupación na industria papeleira. Acordei de Los Soprano: licencias para construír, adxucacións de obras públicas, contratos para xestionar o lixo,... nada escapaba ás argalladas da familia Soprano. Bárcenas paréceme cuspidiño a Tony Sirico. Fantasei cunha película protagonizada por Sirico. Nunha escena, escacharía da risa cuns banqueiros suízos. Noutra, veríamolo argallando cunha calculadora: a este chégalle, que me cae gordo; a estoutro voulle meter máis que ten... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 09:45 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 29 janvier 2013

A DIVINIDADE ARTIFICIAL

  A LITERATURA testamentaria debe de ser a lida con máis detemento, e, dende logo, a que máis interpretacións xera. O testamento máis estrafalario que lin foi o de Franco. As monxas que me daban clase en Ribadeo percibiron que debían informar a nenos de dez anos sobre as encargas colectivas que nos deixaba o ferrolán e expuxeron o testamento nun póster na nosa aula. A súa lectura aínda conmove: «Pido perdón a todos, como de todo corazón perdoo a cantos se declararon os meus inimigos, sen que eu os tivera como tales». Retranca... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 16:01 - Commentaires [0] - Permalien [#]