mardi 15 mai 2012

A CULTURA QUE PRODUCEN OS CARTOS

ABEIRO UNHA tendencia parva a ler libros sobre Nova York. Na miña lembranza breve aínda fica Maeve Brenan e no futuro que se me bota enriba, Paul Morand. Nestes días sorpréndome e río con Mi Nueva York, de Brendan Behan (Marbot Ediciones, con preciosas ilustracións de Paul Hogart e tradución de Julio Labí). Lectura a lectura fun construíndo Nova York, malia que nunca a visitei. Presumo que non irei, porque Nova York non mellora moito a Lugo: nós tamén temos campus, pontes grandes e mesmo un equipo de baloncesto. Aínda nos quedan... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:34 - Commentaires [0] - Permalien [#]

lundi 14 mai 2012

O BLOQUE EMPEZOU A SER BLOQUE

O Bloque comezou onte unha nova xeira na que é Bloque. Antes non me aclaraba con quen eran os seus militantes: había dende marxindependentistas a liberautonomistas pasando por usuarios recurrentes de tempos compostos sen unha teoría política que os guiase. Xa está. A pasada noite mirei con vagar a foto para ir quedando coas caras a fin de evitarlle a Carme Adán -pola que teño gran respecto dado que pertence a minguada raza dos políticos con biblioteca- pasar pola encarga de presentarnos a Jorquera sen presentárnolo. A través... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 01:34 - Commentaires [5] - Permalien [#]
dimanche 13 mai 2012

BISTEC DE OSO, FILETE DE LEÓN

DURANTE MILENIOS estivemos acoutando o salvaxe. Aínda hoxe non deixamos de facelo, pero comprendimos que salvaxe non remite necesariamente a fero ou brutal. Os colonos de New Amsterdam ergueron en 1652 un muro de madeira e barro para marcar a fronteira norte do seu territorio. Buscaban manter da outra banda o que eles percibían coma salvaxe: indios Lenape, colonos de Nova Inglaterra, os británicos, osos e corzos. A invasión dos bárbaros produciuse e soldados da metrópole derrubaron a parede en 1699. Daquel valado ficaron o nome... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:29 - Commentaires [0] - Permalien [#]
samedi 12 mai 2012

UN NEGRO EN BATA SANITARIA CORRENDO POR LUGO CONTRA A MEDIANOITE

LUGO É UNHA CIDADE de cores tras o solpor. Saín pasear enganado na temperatura porque o día abafounos de sol e a noite non termaba dos 11 graos. O tamaño manexable do noso entramado urbán segue acougándome. Vivo arrimado ao centro, que seica que está na praza de Armanyá, diante do Goberno Civil -onde o civil é Ramón Carballo-, que é de onde saen as vías romanas que comunican Lugo coas outras megalópolis do Imperio, e lévame 40 minutos chegar ao limes capitalino. Andados quince minutos albisquei a Paco, un exprofesor de ximnasia que... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:29 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 11 mai 2012

PAGAREMOS A ESCOTE PARA QUE MADRID NON QUEDE SEN BANCO

O SÁBADO MIREI en Telemadrid un documental sobre Os Pelayos. A reportaxe estaba marcada pola estética ferinte dos casinos ‘on line’ e ‘off line’. Seica eses señores desenvolveron unha técnica estatística para forzar o azar. En calquera país luterano, ese enxeño e ese esforzo irían dedicados a montar unha fábrica; nos sur católico de Europa, o empeño vai en dereitura a reconducir o porvir nun enriquecemento innmediato. Houbo outros ‘pelayos’ que asaltaron Neguri, o elegantísimo casino no que reside a burguesía bilbaína, arrepiñando o... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:04 - Commentaires [0] - Permalien [#]
jeudi 10 mai 2012

UN REPARTIDOR DE TELENQUISA REACTIVA GALICIA

AS ELECCIÓNS deberían celebrarse cada dous anos. Un ano, como na vella Roma, sería un período escaso para desenvolver proxectos, pero catro imitan un milenio neste tempo no que Twitter avellenta ata a tirada en edición vespertina do asomo da Lúa. Mesmo hai países, coma o noso, no que semella positivo que haxa enquisas discretamente encargadas polo partido gobernante de quenda. Deberían darlles unha maioría incerta por acordo do Hórreo; acordo unánime, como o de Benigno Sánchez, que menos! Un repartidor de Telenquisa ascendeu coa... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 01:20 - Commentaires [0] - Permalien [#]

mercredi 9 mai 2012

PATXI ETA ANDONI ABANDOAN O CONCERTO

Na Comunidade Autónoma Vasca, nesa terceira parte do Basqueland, tamén temos grupos de sona. A Jeltzale Big Band (EAJ-PNV) asentouse no alto das listas durante tres décadas, ata que Patxi eta Andoni, denunciaron os contratos da banda indie Batasuna -a min non me gustaban nada, pero non vexo argumento- aumentando os bolos. Mesmo o dúo ocupou a escea vasca durante os tres últimos anos cun repertorio de canción lixeira que atrae a poucos euskomelómanos. Patxi López e Andoni Basagoiti tocaron xuntos, pero nunca amosaron... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 8 mai 2012

ESTÁ TODO MOI ESCURO

"Estos son los días de nuestra juventud, los que recordaremos siempre", cantan os meus cativos na ducha. Dende que comezaron a súa breve e despreocupada andaina sobre a pel da Terra gozaron do acougo de ter cuberto canto requeremento físico, educativo ou emocional puideron sentir. Hai nenos, mesmo no seu entorno de clase media urbana, que empezan a botar en falta algunhas diversións audiovisuais, ciberámbitos de pago e caprichos gustativos concretos. Supoño que, ao cabo, cando a vida os vaia desprazando alén da mediana idade,... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:54 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 7 mai 2012

AS NOVELAS HEMOFÍLICAS

PÉREZ REVERTE está de xornada de portas abertas cunha obra futura. O autor abriu un blog no que vai explicando o seu traballo para redactar o texto: como se moldea un personaxe para que respire, o xeito de conseguir os datos para unha partida de xadrez con trascendencia na trama central ou un borrador de diálogo. Reverte non me suxire emocións recoñocibles como escritor nin como cartaxinés; as súas revisións das novelas marciais do XVIII parécenme destinadas a unha campaña de Esperanza Aguirre, pero a proposta é suxestiva. Ofrece... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 01:47 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 6 mai 2012

SEI DUN SITIO PARA COMER....

HAI UN NÚMERO limitado de comensais dos que te podes fiar para xantar dun xeito sensato a un prezo equilibrado —Ive incluído—. Cando te citas con intención de ir comer con varias persoas, sempre hai un alma de pioneiro. «Eu coñezo un sitio...», apunta para transmitir que sabe dun restaurante na túa cidade diante do que pasas inadvertido cada vez que camiñas por diante no que ofrece unha gastronomía fabulosa, para indicar que é un ‘connaisseur’ e, o peor de todo, que se propós unha alternativa quedarás de competitivo resabiado e... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:01 - Commentaires [0] - Permalien [#]