mercredi 23 mai 2012

SE O QUE VAS ASUBIAR NON É MÁIS BELO CO SILENCIO

Se o que vas asubiar non é mais belo co silencio, asubía. Asubía porque os gobernantes deben saber todo o que che desagrada. Pode que non che guste esa marcha militar tan estrondosa que lle impuxeron coma himno ao Reino de España nin esa coroa que deberían trasladar a un museo de Historia por ser un luxo suntuario en época de aforro selvaxe. Nada hai máis democrático que poder expresarse con liberdade, con asubíos mesmo. Sen ir alén. Se non fose porque Esperanza Aguirre disparou ao aire co futbol do venres por 2.000 millóns de... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:24 - Commentaires [0] - Permalien [#]

mardi 22 mai 2012

QUE VOLVA A PESETA, PERO COA CARA DE FRANCO

A peseta era biográfica. Contábanos a historia de Cerillita, un miñaxoia de malcomer alentado a base de Pelargón que deu reinado nun estenso territorio entre o sur de Francia e o norte de África. Houbo unha evolución no seu perfil nas rubias, dende cabezolo próspero dos 50 á efixie de xogar ao dominó con parkinson nos 70. Os euros non cambian, non contan nada. A cara de El Rei parece inmune ás rabuñaduras do tempo, afronta hierático as axitadas treboadas da opinión popular. O dramatismo que transmitía a peseta de cando gobernaba... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 21 mai 2012

TRES AMANTES DE SEPARACIÓN

TRUMAN CAPOTE inventou a teoría dos Seis Graos de Separación, iso de que Jennifer López e máis eu podemos relacionarnos a través dun máximo de seis amizades, mesmo sen que interveña Marc Anthony. Capote chamábaa O Treñeciño do Amor Internacional. O escritor enviaba cartas a un número amplo dos seus amigos para que fosen dando nomes de amantes que tiveran en común. Fachendeaba, logo, de que situara ao cantante de jazz Cab Calloway e a Adolf Hitler con só tres relacións entre eles. Eu xoguei a Tres Amantes de Separación requerindo... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:31 - Commentaires [0] - Permalien [#]
dimanche 20 mai 2012

A NOITE DOS COITELOS AFIADOS

Un amigo meu fai por comer uns anacos de pan ou algo gastromicamente igual de inane antes de xantar. Se cadra, cando o ves devorando miga antes dunha proposta marabillosa para o padal, sorpéndeste. El logo explica que, se come con fame, non goza. O argumento queda pechado a que llo rebatas cando che razoa que as gañas provocan o acto físico de saciar, que se acomete con présas e mesmo certa violencia xestual. Por riba dese nivel, sitúa a gula coma unha sensación elevada e sabia de quen come polo pracer de saborear os pratos. A... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:09 - Commentaires [0] - Permalien [#]
samedi 19 mai 2012

O MOMENTO INESPERADO

Un redactor vellote, deses que aínda calzaban zapatillas pola redacción e nunca sabían a mesa na que pousaran a cabicha, sinaloume a parte boa do meu contrato profesional: empezarás a traballar a mediodía e a túa primeira obriga será ler o periódico. Era 1993, a xente aínda tiña que ir ao quiosco e pagar 100 pesetas ou agardar quenda no café para poder lelo. Dende logo, ninguén entraba a traballar co sol chantado en vertical. Como vou tarde para o xornal e o sistema educativo abeira aos meus cativos dende as nove da mañanciña e ás... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 01:37 - Commentaires [0] - Permalien [#]
vendredi 18 mai 2012

O DÍA NO QUE MORRERON OS ANOS 80

CRUCEIME o domingo con Mark Knopfler, o sultán do swing. Estaba tocando a guitarra na rúa do Doutor Fleming, en Lugo. Esa vía é bastante hixiénica polo da penicilina, pero o músico escocés debe de ser peculiar e arrimárase a un contedor de lixo inorgánico. Confeso que non comentei a noticia no meu xornal. Agardo que non se informen. Calei porque xa estivera a piques de cambiar dúas páxinas preparadiñas para voaren vía satélite ata a planta de impresión, na madrugada dos arrabaldos da cidade. A conta oficial de Umberto Eco anunciara... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 00:00 - Commentaires [0] - Permalien [#]

jeudi 17 mai 2012

OURENSE ASCENDE AOS BALTARES

O meu tío Santi gardaba tres boinas vermellas de feituras infantís, sempre pranchadiñas pola súa irmá Feli, na parte baixa dun armario marrón con espellos nas portas e inmenso coma Mazinger Zeta. Cada unha para cada tres sobriños seus, machos; machiños, máis ben. Ás veces pechaba a porta e probaba a miña para cruzar o río Kwai ou sentirme un dos tres lanceiros bengalíes. O meu tío mimábaas por se algún dia cadraba ir a Montejurra, a Graceland dos carlistas. Convidoume cando eu sumaba dez anos, cando os desnudos e os mortos. A... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 11:08 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mercredi 16 mai 2012

A TEMPERATURA FUCSIA DE CARLOS LUIS

Comparecín tarde no coloquio porque estaba mirando en Odisea un documental sobre a temperatura. Foro Aberto apareceume na televisión en plena rolda de cadeas. Presenteime como espectador serodio xa nas conclusións. Como era xa 15M, dei por suposto o contido, pero dei por suposto en exceso. Falaban sobre cultura galega. Dialogar sobre cultura é un xeito de encher unha hora de televisión cun programa que ben podería ser enlatado de 1984 sen restarlle actualidade: catro argumentos positivos de concordia xeral. Solpor con... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 01:10 - Commentaires [0] - Permalien [#]
mardi 15 mai 2012

A CULTURA QUE PRODUCEN OS CARTOS

ABEIRO UNHA tendencia parva a ler libros sobre Nova York. Na miña lembranza breve aínda fica Maeve Brenan e no futuro que se me bota enriba, Paul Morand. Nestes días sorpréndome e río con Mi Nueva York, de Brendan Behan (Marbot Ediciones, con preciosas ilustracións de Paul Hogart e tradución de Julio Labí). Lectura a lectura fun construíndo Nova York, malia que nunca a visitei. Presumo que non irei, porque Nova York non mellora moito a Lugo: nós tamén temos campus, pontes grandes e mesmo un equipo de baloncesto. Aínda nos quedan... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 10:34 - Commentaires [0] - Permalien [#]
lundi 14 mai 2012

O BLOQUE EMPEZOU A SER BLOQUE

O Bloque comezou onte unha nova xeira na que é Bloque. Antes non me aclaraba con quen eran os seus militantes: había dende marxindependentistas a liberautonomistas pasando por usuarios recurrentes de tempos compostos sen unha teoría política que os guiase. Xa está. A pasada noite mirei con vagar a foto para ir quedando coas caras a fin de evitarlle a Carme Adán -pola que teño gran respecto dado que pertence a minguada raza dos políticos con biblioteca- pasar pola encarga de presentarnos a Jorquera sen presentárnolo. A través... [Lire la suite]
Posté par Jaureguizar à 01:34 - Commentaires [5] - Permalien [#]