CARTA A AGUSTÍN

Lendo a estupenda noticia, acordei das babecadas sobre a literatura galega que ceibou o único escritor capaz de fracasar asemade en dúas linguas e do que proclamaría a parroquia dalgún se o seu bispo acadase a metade da cuarta parte destas cifras. A seguir, reaccionei e reparei en que falábamos do éxito merecido por un escritor "para institutos" (non para institutos nos que subvencionamos viaxes). ¡Canto orgullo sentimos, Agustín!

Comments

[Jaureguizar]

Vexo que a súa filla valora a sorte que ten de que lle dea clase o profesor Fernández Paz. O malo para as vindeiras xeracións é que deixa o ensino este ano. O bo para os lectores é que vai ter máis tempo para impresionarnos coa súa mestría.

[ARUMES]

A miña filla disfruta da sorte de ter a Agustín como mestre no Instituto. Todos os días que ten lingua galega con el, ven contando, con entusiasmo e polo miudo, todas as cousas que fixeran na súa clase. Esa é a mellor homenaxe que lle poden facer a unha persoa querida e estimada polos seus alumnos e ocasionais lectores da súa obra.

[X]

Canta razón teñen, os dous!

[Jaureguizar]

Martin, o malo que padece xente como Agustín ou Xabier é que o país vai seguir ignorando o seu talento e o seu éxito e pensando que os nosos escritores importantes son os de Literatura Para Adultos (LPA)

[Martin Pawley]

O bo de xente como Agustín e Xabier é que ademais están na metade das súas vidas literarias. Quédalles outro tanto, coma pouco.