08 juin 2006
UN CONDUTOR NO BLÚMSDEI
Búmsdei (Xerais) de Xosé Cid Cabido e O condutor que quería ser Deus (Rinoceronte) do israelí Etgar Keret están casualmente conectados. Non unicamente por apareceren os dous volumes nestes días, tamén polo seu ánimo caotizador e irreverente e polo seu estilo coloquial. Cid Cabido dá un paso máis para expoñer as súas audaces propostas narrativas para nos contar un día seu. O limián rise dos escritores que idolatran o estilo, búrlase da ansiedade por conservar vocablos da nosa lingua, mófase dos anceios que temos moitos escritores de ser traducidos e machuca o sistema literario español e, canda el, o seu nacionalismo. Keret ten unha pose de adolescente descarriado que se dedica a xogar coa realidade para non ter que facerse responsable dela. Das catro pezas que componen o seu libro, a mellor é a nouvelle que o pecha, onde un rapaz que se suicidou chega á realidade dos que decidiron sacarse a vida: determinada esa premisa tan ilóxica (máis cando informa de que "é o lugar máis semellante ao centro de Tel Aviv), acepteina e gocei verdadeiramente con ese humor que abrindo unha caixa de sorpresas tras a outra. Os catro contos que o anteceden móvense tamén en espazos de realidade esnaquizada en milleiros de anacos que resultan irrecolocables. A matriz sería un conto do realizador David Lynch se tivese sentido do humor e A loucura de Nimrod faise, malia o título, o relato máis realista.
Commentaires
Supoño que Cid Cabido se mofa, entre outros (non quero falar dos clásicos ...) de Zadie Smith, que, nesta entrevista a Babelia:
http://www.elpais.es/suplementos/babelia/20010922/b10.html
di:
P. ¿Qué es lo que le interesa?
R. Sobre todo el estilo. Escribo intentando hacer algo bueno con la forma. No creo que el argumento sea lo principal en un libro.
-----------------------------------
E, sobre a 'ansiedade por conservar vocablos da nosa lingua' ....
En fin, vaia palabriña!
No canto de 'ansiedade' ... non sería mellor que dixese (coma tal) : 'interés', 'esforzo', etc. ?
Porque diso se trata: de que o escritor use na súa escrita os máximos recursos posibles. E o recurso FUNDAMENTAL do escritor (sobre iso supoño que habemos estar de acordo ...) son as palabras.
Ou seica SOAMENTE está ben que os-autores-que-non-escriben-en-galego se esforcen en usar un vocabulario rico?
(Eu non lin a Paul Auster en inglés, pero coñezo a unha persoa que o le, e seica ten un vocabulario moi rico).
Polo que vexo, algúns dos nosos escritores/escritorciños presumen/defenden que os escritores galegos escriban:
-sen lle dar moita importancia ao estilo
-sen esforzarse por usar un galego rico, que faga por reflectir a enorme expresividade que ten a nosa língua
(en fin ...)
Quitoumo da boca
Xa vai sendo hora de falar con algo de seriedade. O que queira durmir unha sesta, que lea algo de Cid Cabido, e de postre, o Cabaret Voltaire.
Estilo e linguaxe, a máxima dun bo escritor.
Con estilo fanse bos exercicios de prosa poética, con palabras fanse bos dicionarios. Para facer boas novelas precísase de argumento, personaxes, estrutura e ritmo. Os malos novelistas esfórzanse no estilo porque cren que lles permite tapar as súas carencias como novelistas e porque, de feito, saben que o valoran os lectores deste país son as frases bonitas. Acontece logo que as novelas se caen polas súas carencias construtivas, que os personaxes son tan benfalados como baleiros, que o ritmo está lastrado pola adxectivación, que.., ¿para que seguir? Se van seguir crendo nesas falacias de que a palabra é a ferramenta básica do escritor, de que o estilo é a novela.
parabéns, jaureguizar :)
Vicente Celeiro
Imaxine vostede un dianteiro que vaia do Depor ao Celta. O camiño de volta ao Depor seríalle imposíbel, recibiríano en Riazor a paos (aínda que non volvese).
Coñecese que o sector editorial é menos temperamental e non pecha a porta de volta.
Noraboa polo premio.
Noraboa!
Parabéns
Parabéns, Jaure. Desfilou vostede coma un top-model de primeira división. Alédome de corazón.
Parabéns. Verdadeiramente, vostede non para.
Nunca vira unha noiva de camiseta e vaqueiros. Parabéns.
Parabéns
Parabéns polo Xeráis, Mr Jaureguizar.
Veño de dar un paseo polo seu blog.
Parabéns por él.
Saúdos.
Noraboa polo prémio, Jaureguizar.
A república dos blogueiros
Moitos parabéns
NORABOA Santiago
http://www.joseluissucasas.com
Atención, pregunta:
Pode unha novela (ou longo texto de prosa poética) gañar un premio na Galiza e/ou en España sen un estilo traballado ou un vocabulario rico?
Falo en serio e non vai con segundas. Gracias.
Poster un commentaire
Rétroliens
URL pour faire un rétrolien vers ce message :
http://www.canalblog.com/cf/fe/tb/?bid=78314&pid=2051964
Liens vers des weblogs qui référencent ce message :