A elección desta fin de semana aledoume. Semella que vai haber un maior compromiso de cara á utopía de termos un cine nacional. Da actitude do anterior cara á cultura de nós eu desconfiaba. Entrevisteino unha volta tras unha charla sobre o sector audiovisual que deu a uns rapaces. Tras presentarme, preguntei:

-¿Podería comentarme que visión do audiovisual deu aos rapaces?

-Bueno, hablamos en lo que tú quieras -contestou-. En gallego, en castellano. A mí me da igual, ¿eh?

-Ben -proseguín soprendido-, ¿podería comentarme que visión do audiovisual deu aos rapaces?

-Bueno, hablamos en gallego o en castellano -insistiu-. Lo que tu prefieras.

-Eu estou falando galego -dixen entre perplexo e alporizado polo absurdo do diálogo-. ¿Non lle importa que siga facéndoo, verdade? -engadín con retranca.

-Non, non; perfecto -respostou conciliador-. Falamos en galego, entón.

-¿Podería comentarme, logo, que visión do audiovisual deu aos rapaces?