María San Gil está de promo. Alguén lle contou o de prender pólvora para que estoupe nos medios de comunicación ao tempo de chegar o libro á venda. Linlle a entrevista (bastante frouxa, con titulares mal escollidos) no XL Semanal do domingo e pareceume unha señora coas ideas claras, tan claras que transpiran unha férrea intransixencia. Comprendo que a barbarie sente na túa mesa violentamente ou que a morte pretenda invadir o teu corpo son vivencias exasperantes que atoan a capacidade de diálogo, pero promover un Enemigos íntimos non semella xustificado.